Ze leven beide voor het schaatsen; Sytse Prins wil een Elfstedentocht, Tim Prins een WK-medaille

JOURE - Tim Prins maakte dit seizoen zijn doorbraak als schaatsen, vader Sytse is al acht jaar de ijsmeester van de Elfstedentocht. Beide zijn echte schaatsliefhebbers.

Het was eind oktober toen Tim Prins iedereen verraste. Op het wereldbeker kwalificatietoernooi won hij de 1000 meter. Hij bleef toppers als Kjeld Nuis, Thomas Krol en de andere verrassing van dat weekend, Jenning de Boo, voor.

Tim is 20 jaar oud. Dit is het seizoen van zijn definitieve doorbraak. Tim komt uit Joure en is de middelste van drie kinderen van moeder Jolanda en vader Sytse. Die laatste is sinds eind 2014 de opvolger van Jan Oosterburg als ijsmeester van de Elfstedenvereniging. Zo gaat het thuis in Joure altijd over het schaatsen. Sytse zegt: “We zijn echt liefhebbers.”

Tim begon dit seizoen bij Team Reggeborgh. Het was eerst wel flink wennen, maar bij de eerste wedstrijd ging het goed. Sterker nog: heel goed. Prins won op het kwalificatietoernooi voor de World Cups de 1000 meter.
Hij bleef de toppers voor. “Aan de ene kant was het verrassend,” zegt Tim. “Maar aan de andere kant was het natuurlijk wel altijd het doel om door te breken.”

Grote stap
En dat terwijl het jaar ervoor, zijn laatste jaar bij de junioren, nog heel slecht was. “Dat was niet goed. Dat kwam door een combinatie van zaken: ik was ziek op het verkeerde moment, heb misschien wat te veel getraind en ik was echt toe aan een nieuwe stap.”

Voor zijn vader was het ook afwachten hoe de eerste wedstrijd zou verlopen. Bovendien hield Tim zijn vader en moeder niet altijd op de hoogte van hoe het ging. Sytse zegt: “Hij is thuis niet heel open over wat hij allemaal meemaakt. Dus dan blijft het voor ons weleens onduidelijk waar hij nu precies staat. Maar dan is zo’n WKCT (wereldbeker kwalificatietoernooi, red.) wel euforisch.”

Daar heeft zijn vader niet helemaal gelijk in, zegt Tim. “Ik vertel echt wel eens wat, maar ik ben altijd wel wat terughoudend. Kijk, een training zegt niets. En eerlijk gezegd kon ik tot de eerste wedstrijd niet peilen hoe ik ervoor stond.”

Maar zelfs als Tim had gezegd dat hij zijn eerste wedstrijd zou winnen, dan was het maar de vraag of zijn vader het had geloofd. “Je denkt in stapjes. Het zou al mooi zijn als hij eens een World Cup zou mogen rijden. Maar een WK rijden, dat stond niet op ons lijstje. Dat maakt je hartstikke trots.”

Outsider voor WK medaille
Tim rijdt morgen, zaterdag 17 februari, de 1000 meter. En daar is maar één rijder favoriet. “Jordan Stolz, die moet het daar doen. En verder is er een sterke Japanner en een goede Chinees. Dus de concurrentie wordt wel groter dan op het EK.”

Op het EK in Thialf won Tim brons, maar dit WK is wel wat anders. “Het is heel sterk bezet. Ik zou mezelf niet meteen een podiumkandidaat noemen, misschien een outsider voor het podium. Het is ook de eerste keer dat ik op dit niveau meedoe.”

Met een vader als ijsmeester moeten de schaatsgenen wel van hem komen. “Ik zeg altijd dat hij het van zijn moeder heeft. Ik was wel een schaatser, maar niet een goede wedstrijdschaatser, meer een liefhebber.”

Tim en Sytse vertellen hun verhaal aan de keukentafel. Een keukentafel die een rol speelde in de carrière van Tim. “Toen hij 3 jaar oud was, vloog hij op skeelers met een helm op om deze tafel. Dit was zijn ovale baan. En dat deed hij echt verschrikkelijk goed. En dat begon al heel jong,” zegt Sytse.

Waar Tim vooruit kijkt naar de eerstvolgende wedstrijd, kan die eerstvolgende wedstrijd voor zijn vader nog wel even duren. Sytse is nu acht jaar ijsmeester van de Elfstedenvereniging. Tim zegt: “Ik vind het wel leuk dat hij dat doet. Hij steekt er veel tijd, energie en passie in. En ik hoop natuurlijk dat ik hem nog eens kan rijden.”

Druk met de Elfstedentocht
De laatste Elfstedentocht was in 1997. Maar wie denkt dat de Elfstedenvereniging in de tussentijd niets heeft gedaan, heeft het goed mis. Sytse zegt: “We zijn er druk mee. We moeten elk jaar net doen alsof het doorgaat. Dus we hebben elke keer tegen 1 december een spanningsboog dat het klaar moet zijn.”

Zo moeten ze elk jaar weer scherp zijn en ervoor zorgen dat ze er klaar voor zijn. “Het ergste wat ons kan overkomen, is dat we het niet voor elkaar krijgen.”

De tocht dichtbij
Dat het nu 27 jaar geleden is, betekent niet dat de kans klein is dat de tocht weer gehouden wordt. Sytse zegt: “Hij is heel dichtbij. Het was in Scandinavië min 50. Er zat een blokkade tussen een hogedruk- en lagedrukgebied waardoor het niet over Europa heen zakte. Maar het had zomaar gekund, dan had heel Noord-Europa in de min 15 tot min 25 gezeten. Zo dichtbij is het.”

Als de tocht komt, is het de vraag of Tim meedoet. “Als ik op een WK of op de Olympische Spelen sta, dan wordt het wel heel lastig. Maar als ik in het buitenland ben, dan denk ik wel dat ik het eerste vliegtuig terug pak.”
Sytse: “Maar dan moet hij eerst lid worden.” “Dat moet nog even geregeld worden,” lacht Tim.

Bekijk het interview van Omrop Fryslân via deze LINK