CSC Joure turnsters Maaike Meindertsma en Robin Kort na drie jaar eindelijk samen op het NK: “We noemen onszelf weleens de omaatjes”
JOURE - Hun gedeelde passie voor turnen groeide voor Robin Kort en Maaike Meindertsma uit tot een bijzonder verhaal over vriendschap, doorzettingsvermogen en succes. De twee oudste turnsters van de A-selectie van CSC Joure laten zien dat leeftijd geen belemmering is om successen te behalen in de turnsport. Na jaren van trainen, mooie momenten, tegenslagen en elkaar steunen, bereikten zij samen hun ultieme doel: deelnemen aan het Nederlands Kampioenschap in de derde divisie.
Robin Kort (25) uit Sneek en Maaike Meindertsma (27) uit Joure, nu woonachtig in Leeuwarden, delen hun passie voor het turnen, de sport waarmee ze al op jonge leeftijd begonnen en die ze nog altijd met veel passie beoefenen. “We noemen onszelf weleens de omaatjes”, vertellen ze lachend. “De andere selectieturnsters zijn tussen de 13 en 18 jaar oud.”
Hun verhaal
Robin traint vanaf 2019 bij CSC Joure, waar de hechte vriendschap met Maaike ontstond. “Na de coronaperiode konden wij in het seizoen 2022/2023 eindelijk weer wedstrijden turnen”, begint Robin het verhaal. Samen met trainster Marian van Dijk-Talsma reisden ze af naar Zierikzee voor een plaatsingswedstrijd in de derde divisie. “Het was onze eerste wedstrijd samen”, vertelt Maaike. “We waren heel benieuwd hoe het zou gaan en welk niveau we aankonden. Door mijn studie aan de kunstacademie had ik het turnen tijdelijk op een lager pitje gezet en Robin was druk geweest met afstuderen als verpleegkundige.”
De twee turnden in Zeeland op hoog niveau, kwamen samen op het podium en plaatsten zich voor de halve finale van het NK. “Dit was voor ons heel speciaal. Dit was het moment waarop onze droom ontstond om samen naar het NK te gaan”, vult Robin aan. “We zijn concurrenten, maar dat voelt nooit zo. We trekken ons aan elkaar op en steunen elkaar altijd.”
Zware knieblessure
“Maar nu komt helaas de plottwist in dit verhaal”, vervolgt Robin. “Drie weken voor de halve finale kwam ik verkeerd terecht en scheurde de voorste kruisband van mijn knie volledig af. Voor mij was het klaar op dat moment. Ik moest geopereerd worden en ging een lang revalidatietraject in. Weg was onze droom om samen naar het NK te gaan.” Maaike ging wel door en bereikte met Robin als supporter de meerkamp- en de sprongfinale.
Turnen op wedstrijdniveau was ook het seizoen daarna nog steeds niet mogelijk voor Robin. Maaike zei gedurende de revalidatieperiode steeds tegen haar: ‘Ik wacht op je.’ “Dat was zo lief. En ze heeft het gedaan”, glimlacht Robin. “In 2025 was ik weer klaar voor de wedstrijden. Op de eerste landelijke kwalificatiewedstrijd won ik meteen een gouden medaille. Ik was in tranen toen ik van het podium kwam en ook Maaike was emotioneel.”
NK bereikt
Voor de halve finale werden ze samen ingedeeld. Dat heeft zo moeten zijn, vinden ze allebei. Ze turnden op hoog niveau met als resultaat dat ze samen naar het NK mochten. Dat moment was de bekroning van hun gezamenlijke reis. Na drie jaar hard trainen en doorzetten hadden ze hun ultieme doel eindelijk bereikt.
Successen in 2026
Dit jaar maakte Maaike de overstap naar de hogere divisie. “Ik was er drie keer in geslaagd het NK te halen in de derde divisie. Ik besloot de stap te maken naar een hogere categorie”, licht ze haar besluit toe. “Dat betekent ook meer risico nemen, meer uitdagingen in de oefeningen. Ik haalde ook hier het NK. Ik wist op de vloer de finale te halen en daar was ik heel blij mee. Het is gewoon al supercool dat je het NK haalt als je in een hogere klasse meedoet.”
Robin plaatste zich in de derde divisie ook voor de meerkamp-, balk- en vloerfinale op het NK. “Bij de toestelfinales was ik als laatste aan de beurt bij de balk”, vertelt ze. “Vanuit m’n ooghoeken had ik al een paar valpartijen gezien, dus ik wist wat mij te doen stond. Ik kon mijn zenuwen onder controle houden en eindigde op de tweede plaats. Een medaille op het NK was een resultaat dat ik altijd al had willen behalen. En nu gebeurde dat. Ik was zo blij. Toen kwam de vloer nog. Ik dacht: ‘Let’s go!’ Toen de score bekend werd gemaakt, was ik helemaal in shock. Het werd goud. Dat was zo’n mooi moment samen met Maaike en Marian. Ik zal het nooit vergeten.” Daarna behaalde Robin als kers op de taart ook nog de derde plaats op de vloer tijdens het NK in Ahoy Rotterdam.
Dank aan CSC en trainster
Door al hun ervaringen in de turnsport hebben ze goed leren relativeren. “Mooie resultaten halen is super, maar daar gaat het niet alleen om,” vindt Robin. “Er is zoveel meer dat deze sport zo bijzonder maakt. CSC is een vereniging die ons de mogelijkheid geeft om ook met drukke agenda’s te kunnen trainen. We hebben een leuke hechte groep. Daar zijn we heel blij mee. Onze trainster Marian is top. Zij gelooft altijd in ons. Het NK is ook altijd haar ambitie. We vormen een krachtig team, je hebt elkaar ook echt nodig.”
Nieuw hoofdstuk
De omaatjes van CSC, zoals ze zichzelf gekscherend noemen, gaan volgend jaar allebei in de tweede divisie turnen. Alles wat zij tot nu toe dankzij hun geliefde sport hebben beleefd, zijn herinneringen die ze voor altijd zullen koesteren. Maar het is nog niet klaar. Robin en Maaike willen nog een mooi hoofdstuk aan hun prachtige verhaal toevoegen.
