Minder ruzie door kickboksen

Uitstraling

Jarno doet nog wedstrijden, maar Jan en Peter zijn daar inmiddels mee gestopt. Een gezin, een drukke baan en andere prioriteiten maken trainen voor een specifieke wedstrijd bijna onmogelijk. Toch zijn Jan, vader van drie kinderen en Peter, net vader geworden, nog erg fit en trainen ze elke week. “Het is gewoon superlekker, even met je lichaam bezig”, zegt Peter. “Als ik wat langer niet ben geweest, zoals nu met de geboorte van mijn kleine, dan kriebelt het enorm. Niet zozeer omdat ik het fysiek nodig heb. Maar als ik me fysiek sterker en fitter voel zit ik beter in mijn vel. Je voelt je fit, bent alerter en zekerder en dat straal je uit. Daar profiteer je van met alles wat je doet. Of het nu gaat om je werk, thuis bij je gezin of als je aan het trainen bent.” Jan kan dat beamen. “Ik had vroeger altijd ruzie, tot ik begon met karate en later kickboksen. Je wordt fitter en zekerder waardoor je houding en uitstraling verandert. Ja, kan dat misschien wel charisma noemen. Tegenwoordig wordt er veel gesproken over weerstandtraining. Vooral moeders vinden dat een mooie benaming, maar wij noemen dat kickboksen. Het gaat er niet om, om iemand zo hard mogelijk ‘op zijn bek’ te slaan. Het gaat er om dat je je zeker voelt, fit en energiek bent en dat zorgt voor een positieve uitstraling. Ik denk dat we daar in de hedendaagse maatschappij weleens aan voorbij gaan, ook al weten we allemaal heus wel dat je gezond moet leven en moet sporten. Als je je fysiek goed voelt heeft dat zijn weerslag op alles wat je doet.”

Zeker en onzeker

Jan was twaalf jaar lang trainer bij KBSneek. Inmiddels is hij daar mee gestopt, maar als trainer van veelal de jeugd maakte hij veel mee. “Ik kan iedereen kickboksen aanraden. Je wordt er fit van en je werkt enorm aan je zelfvertrouwen. Voor jongens, zoals ik vroeger, die veel energie hebben en wellicht iets te zeker van zichzelf zijn is het goed. Ze worden met beide beentjes op de grond gezet en als het nodig is even gecorrigeerd. Ze leren respectvol om te gaan met hun tegenstanders, met jongens en meisjes waarmee ze trainen en nemen dat mee in het dagelijks leven.” Andersom geldt het zeker ook weet Jan. “Ik heb wel kinderen meegemaakt die flink mishandeld waren, daar kun je in het begin niet veel mee en die mag je nauwelijks aanraken. Maar geleidelijk aan zie je ze zekerder worden. We praten en ik leer de kinderen hoe je voor jezelf op moet komen. Je ziet ze dan groeien, je maakt een dolletje en beetje bij beetje neemt hun zelfvertrouwen toe. Het is een fantastisch proces en dankbaar om te doen. Het gaat er in deze gevallen niet om dat we vechters afleveren. We zorgen ervoor dat kinderen, die het wat moelijker hebben, beter kunnen meedraaien in de maatschappij.”

Wedstrijden

De 15-jarige Jarno heeft inmiddels vier wedstrijden achter zijn naam staan. Drie overwinningen en een nederlaag. Vooral zijn eerste partij kan Jarno zich nog goed herinneren “Dat was heel erg spannend, zeker vlak voor de wedstrijd. Maar toen ik eenmaal in de ring stond, was de spanning weg en vond ik mijn focus.” Jarno trainde zes weken lang nagenoeg elke dag voor zijn eerste wedstrijd en doet dat ook voor iedere andere wedstrijd. “Dat is wel zwaar, maar je merkt dat je steeds fitter wordt, dat is een lekker gevoel. Je traint in een wedstrijdperiode heus niet elke dag volle bak, maar werkt ook aan je conditie en techniek en bent extra alert op je voeding. Kickboksen gaat in gewichtsklassen en je wilt in de klasse uitkomen waarin je hoort. Als de trainer vindt dat je klaar bent voor een gevecht mag je de ring in.”

De jongste kickbokser van de familie had net als zijn vader vroeger veel ruzie, maar dat veranderde toen hij op judo ging. Waarom? “Ik denk dat dat is omdat ik niet meer hoef te bewijzen dat ik het kan, dat weet ik wel. Ook wordt er misschien anders tegen mij aan gekeken, maar niet echt omdat ze weten dat ik judo. Ik denk dat het met uitstraling en zelfverzekerdheid te maken heeft.” Toch gaat het met jongens die gaan kickboksen weleens fout en nemen ze hun opgedane lessen mee op straat om die ook in de praktijk te proberen. “Het zou naïef zijn om te denken dat kickboksers nooit meer ruzie hebben, maar ik durf met zekerheid te zeggen dat dat niet vaak is. Mocht het gebeuren en de jongens komen maandag op de training dan worden ze wel even op hun plek gezet. Agressie op straat wordt absoluut niet getolereerd. Jongens die dat niet snappen zijn hier niet welkom,” zegt Jan.

Buschauffeur en uitsmijter

In het dagelijks leven is Jan buschauffeur op de lijndienst bij Arriva. Niet meteen een baan die je verwacht bij een kickbokser. “Daar heb ik eigenlijk nooit zo over nagedacht”, lacht Jan. “Mensen herkennen me weleens en zijn dan verrast, dat is waar. Maar het past wel bij mij, ik ben rustig en vind het fijn werk. ”Peter werkt bij Smilde Foods in Heerenveen en is vervangend voorman. Daarnaast staan beide broers bijna elk weekend als uitsmijter bij Club 24 in Lemmer. “We proberen dat om het weekend te doen, maar de laatste tijd is het elke week”, zegt Jan. Het kickboksen helpt daar enorm bij.  “Maar dan gaat het niet om klappen uitdelen”, Benadrukt Peter. “Als je weet dat je fit bent straal je dat uit. Dan heb je een bepaald charisma, een overwicht en dat voelen onze gasten. Als ik een week niet heb getraind merk ik dat meteen vooral op dit vlak, dan sta ik minder zeker aan de deur en dat wil je niet.” Daarnaast weten beide heren ook dat hun achtergrond als kickbokser zorgt voor een bepaald overwicht. Jan: “Ik ben vrij klein en natuurlijk weet niet altijd iedereen wie ik ben en wat mijn achtergrond is. Dan is het al snel dat kleine uitsmijtertje en je merkt dat ze je wat proberen uit te dagen. Ik vind dat prima en ga daar niet op in. Aan het einde van de avond en nacht verandert die houding vaak. Er wordt gepraat binnen en ze weten op een gegeven moment wel wie ik ben. De houding naar mij toe wordt anders, ik krijg meer respect en daardoor hebben we vaak leuke dolletjes. Kickboksen helpt ons in het dagelijks leven kan ik wel zeggen en wederom, ik kan het iedereen aanraden”, sluit jan lachend af.