CVVO 1 kampioen voor de eeuwigheid, zondag huldiging in Lemmer

Spectaculair ontvangst en start van de wedstrijd

Op een zonovergoten en warm sportpark Monnikenmolen werden beide ploegen met een spectaculair vuurwerk verwelkomd, afgestoken vanaf een naburig weiland. Het schijnt dat de afstekers ervan speciaal naar België waren gereisd om het vuurwerk op te halen. CVVO startte furieus en belegerde het doel van VHK als ware het Steenwijk in 1581 tijdens de 80-jarige oorlog, een belegering tijdens welke het Sint Jansklooster werd verwoest. Het Lemster beleg met hoofdrollen voor de beide buitens Lourens Visser en Tije Heeres leidde tot een regen aan hoekschoppen.

Vroege voorsprong en balcontrole

De eerste hoekschoppen leiden tot kansjes voor Lourens en zijn broer Gerben Visser maar nog niet tot een goal. Die goal kwam er na een kwartier wel want de vijfde hoekschop had het gewenste effect. Assistkoning Tije Heeres bracht de bal voor het doel waar centrale verdediger Lammert Schut de bal steenhard tegen de touwen knikte: 0 – 1. Zijn sprint in de richting van de bank van CVVO was bijna even indrukwekkend als het doelpunt zelf. Meteen daarna legde de scheidsrechter het spel stil voor een drinkpauze, waarvan er deze wedstrijd in verband met het warme weer nog drie zouden volgen.

CVVO domineert het veld

CVVO was de betere ploeg, maar toch kreeg VHK na een aanval over hun rechterkant een goede kans. Het schot verdween naast het doel. Voor de rest moest de ploeg uit Sint Jansklooster, tot vorige week nog koploper, het hebben van schoten uit de tweede lijn. CVVO joeg de tegenstander op en dat begon al bij de hardwerkende spits Nick Buitenga. Het middenveld met de technisch vaardige Abel van Asch, goalgetter Gerben Visser en de mannetjesputter Joute Pieter Visser heerste. De verdediging van CVVO stond net als vorige week als een huis. Remco de Vries, Lammert Schut, Jelle Kok en Wietze van de Heerik en later ook invaller good old Yannick Keetman wisten elk gevaar in de kiem te smoren. Daarachter stond de betrouwbare en deze middag vooral werkloze sluitpost Lars Brouwer die de Lemster aanhang toch een keer liet schrikken door het speeltuig los te laten, maar gelukkig ook weer snel klem te pakken.

Spanning neemt toe na rust

Na rust nam de spanning toe. Het verschil was lange tijd slechts één doelpunt en ondanks dat VHK aanvallend niet veel klaar speelde, kan er altijd een tegendoelpunt vallen. Dit had effect op het spelpeil van CVVO want de ploeg grossierde in het eerste deel van de tweede helft in balverlies. VHK kreeg wat meer spel aandeel, en dat leidde tot een gevaarlijk schot dat vlak over de lat scheerde.

Uiteindelijk beslissende doelpunten

Tije Heeres leek CVVO in veilige haven te loodsen toen hij alleen op de keeper af ging maar zijn lob verdween over de dwarsligger. Ondertussen sijpelden vanaf de andere velden gunstige tussenstanden door, maar dat wisten de spelers van CVVO niet. Verder waren dat tussenstanden en geen eindstanden, dus een garantie op een kampioenschap waren die tussenstanden niet. Toch kwam aan de onzekerheid een einde toen Lourens Visser de bal onderschepte op het middenveld en de bal diep speelde op zijn broer Gerben. Een verdediger van VHK verslikte zich in het speeltuig, waarna Gerben oog in oog met de doelman niet faalde. Zijn schot met links betekende de 0 – 2 en zijn 250e doelpunt!!

Na het inbrengen van verse krachten Yannik Keetman, Nino Robert, Tymen van Grol en Erik van de Berg werd het nog mooier. Wietze van den Heerik zette Tije Heeres aan het werk die in één tijd langs zijn man snelde en de bal bij Gerben Visser bezorgde. Gerben wachtte lang, maar dat bleek een goede keus. Hij schoof ijzig kalm de 0 – 3 tegen de touwen. Joute Pieter Visser had de eer om het allerlaatste doelpunt van CVVO 1 in de clubhistorie te scoren. Hij pegelde een rebound binnen na een corner van opnieuw Tije Heeres: 0 - 4.

Feest en huldiging

Na het laatste fluitsignaal barstte het feest los en spelers en begeleiding kregen shirts overhandigd met het opschrift ‘’Kampioen 3e klasse 2025 – 2026’’ die het bestuur van CVVO en de Stichting Vrienden van CVVO hadden laten maken. Zij zorgden ook voor een enorme beker, die later op de avond nog wel wat averij op zou lopen maar die schade valt naar het schijnt wel te repareren. Tijdens de terugreis in de bus was het natuurlijk feest en het onthaal op sportpark De Rien was prachtig, ja zelfs wat emotioneel.

Trainers en begeleiding

CVVO is kampioen en dat is een geweldig compliment voor de ploeg, maar ook voor de trainer Willem Jan Talsma, zijn assistent Joris Voest en de rest van de begeleiding. De trainers zorgden voor een aanvallende speelstijl die gepaard ging met resultaten. Bij balverlies schalde steevast het ‘doooor, doooor’ van Willem Jan Talsma over het veld met als doel de bal weer zo snel mogelijk te veroveren.

Tegenslagen overwonnen

De ploeg incasseerde tegenslagen, waarvan de nieuwe blessure van Job Zwager de exponent was. Maar ook toen richtte de ploeg zich op door de twee afsluitende competitiewedstrijden onder grote druk te winnen. De complimenten en de kampioensmedailles waren van Hans Hak, vertegenwoordiger van de KNVB.

Huldiging in Lemmer

Zondag worden de mannen van CVVO 1 gehuldigd. Rond 18:00 uur varen ze op het Lemster Skûtjse door het dorp. Vervolgens legden de kampioenen aan bij Le Duc, waar het feest verder gaat op het terras.

Tekst: Piet Loonstra