BANTEGA – Afgelopen zaterdag werd de droom van vele skeeleraars werkelijkheid: de Elfstedentocht op skeelers, een tocht van 170 kilometer dwars door het mooiste van Friesland. Georganiseerd door IJsclub De Polder. Met 120 deelnemers aan de start, muziek, gejuich en supporters langs de route, groeide het evenement uit tot een dag vol sportieve hoogtepunten en onvergetelijke momenten.
Om 06.00 uur klonk het startschot in Bantega. Twee pelotons rolden het donker in, begeleid door geluidswagens en verlicht door hand- en helmlampen. Het asfalt was nat, in de verte lichtten onweersflitsen op – een magisch beeld. Live te volgen via de stream op Youtube, vastgelegd met camera’s en drones.
Eten, drinken en aanmoedigingen
Onderweg was er uitstekende verzorging: van broodjes, soep en fruit tot koffie en bouillon. Ook morele steun ontbrak niet. Via de speaker werden berichten van het thuisfront voorgelezen: “Papa, je bent een kanjer!” en “Ik hoop dat het daar beter weer is dan in Haarlem, love you!”. Zelfs groeten vanuit Nepal en Australië kwamen binnen.
Pittig
De route voerde langs bossen, dijken en dorpen, met soms verraderlijk ruw asfalt en valpartijen. Bij Bartlehiem moest het beroemde bruggetje worden gekluund, daarna volgde het zwaarste stuk: de kilometers naar Dokkum en vervolgens tegen de wind in terug richting Leeuwarden. Ondanks dat bleef de sfeer goed.
Publiek en beleving
Langs de route stonden de fans te juichen, zwaaien en toeteren. Het zorgde voor een feestelijke ambiance. Bij het Elfstedenmonument, de Tegeltjesbrug, namen enkele deelnemers zelfs een verfrissende duik. In Leeuwarden reden de skeeleraars in één compacte groep door de stad, strak begeleid door motorbegeleiders – een huzarenstukje. Door naar Sneek. De route was daar aangepast – heerlijk asfalt. Broodje gehaktbal onderweg, voor menig skeeleraar leek dit wel een feestmaal.
Glorieus slot
De laatste kilometers terug naar Bantega waren zwaar, maar ook euforisch. Voor de finish kwamen de pelotons samen tot één groep. Onder luid applaus en met een gezamenlijk “We are the champions” werd de tocht afgesloten. Een glaasje Berenburger en een warm onthaal wachtten de deelnemers op.
Van de 120 gestarte deelnemers moesten er 14 voortijdig stoppen. In het dorpshuis volgde de huldiging van rijders die al vijf, tien of zelfs meer tochten hebben voltooid. Het aandenken aan deze editie was dan ook meer dan verdiend: een tastbare herinnering aan een dag vol kracht, kameraadschap en trots.
Bron: verslag Gerard op’t Ende
Lees ook
