Zondag Peace yn Riis: “Niet alleen luisteren, maar ook voelen”

Aan tafel zitten drie organisatoren die elkaar in leeftijd, achtergrond en energie prachtig aanvullen. Piet van der Werf, 77 jaar, is de nestor van het gezelschap. Naast hem zit Mark de Jong, de 41-jarige kroegbaas van It Swaentje. Gonda Boersma, 67 jaar, completeert het drietal.

Feest van herkenning
“Het wordt een feest van herkenning”, vertelt Piet. “Voor onze generatie zit er heel veel emotie in deze muziek. Je hoort een nummer en je bent meteen weer terug in die tijd. Maar het mooie is: ook jongere mensen worden hier enthousiast van. Die kennen de muziek soms via hun ouders, via platen thuis of via een streamingdienst. Dan merk je dat het nog steeds werkt.”

Die verbindende kracht van muziek is misschien wel de kern van Peace yn Riis. De organisatoren willen geen nostalgisch onderonsje bouwen voor één leeftijdsgroep, maar een festival waar verschillende generaties elkaar vinden. “Het gaat niet alleen om vroeger”, zegt Piet. “Ik leef echt in deze tijd. Maar de muziek van toen wekt iets op. Een gevoel van vrijheid, idealisme, vriendschap en ook een beetje rebellie. Dat is nooit helemaal verdwenen.”

Historie als inspiratie
Die drang om juist dit festival op te pakken, komt niet uit het niets. Peace yn Riis leunt nadrukkelijk op een verleden dat bij veel mensen in Gaasterland en daarbuiten nog ergens in het geheugen zit. Aan tafel komen oude festivals, optredens en avonden bijna vanzelf weer boven. Er wordt gesproken over de sfeer van vroeger, over muziek die mensen samenbracht en over een tijd waarin popmuziek meer was dan vermaak alleen.

Voor Piet en de anderen hoort daar ook het lokale gevoel bij. Balk, Bakhuizen, Riis en de omliggende dorpen: iedereen had zijn eigen plek, zijn eigen herinneringen en zijn eigen verhalen. Juist dat maakt Peace yn Riis meer dan een muziekfeest. Het wordt ook een soort reünie, een warme terugblik op een tijd waarin mensen elkaar opzochten, samen luisterden, dansten, discussieerden en genoten.

Unieke locatie
“De Teatertún past hier perfect bij”, klinkt het aan tafel. “Het moet een beetje Woodstock-achtig worden. Niet te strak, niet te gelikt, maar warm, kleurrijk en ontspannen. Mensen moeten kunnen genieten, elkaar ontmoeten, een drankje doen en zich even onderdompelen in de muziek.”

Het idee voor Peace yn Riis ontstond niet uit een vergadermap of een marketingplan, maar gewoon uit gesprekken. Mensen die elkaar spraken, herinneringen ophaalden, muziek deelden en voelden: hier moeten we iets mee doen. Piet had al vaker met dit soort muziek en festivals te maken gehad en merkte dat het bleef kriebelen. “Op een gegeven moment praat je erover en dan voel je: dit kan eigenlijk gewoon. Dan moet je het ook oppakken.”

Die energie sloeg over. De eerste gesprekken werden serieuzer, de Teatertún kwam in beeld en al snel ontstond er een plan. Mark raakte betrokken vanuit de horeca en de lokale organisatiekracht. Gonda bracht haar eigen enthousiasme en netwerk mee. “Iedereen die we spreken, reageert positief”, zeggen ze. “Mensen hebben er zin in. Ze zeggen: wat mooi dat dit gebeurt.”

De muziekkeuze draagt daar natuurlijk aan bij. Op 19 juli begint het programma om 14.00 uur. Er komen meerdere bands, met in de pauzes muziek van een dj. Op het programma staan onder meer Mirage (Fleetwood Mac-coverband), LSB Experience (Crossy, Stills, Nash & Young) The Outtakes (Small Faces, WHO, Animals en U.K. bands) en als afsluiter Dear Mr. Fantasy (Deep Purple en ‘70s) die het festival stevig en feestelijk moet afronden. De namen roepen meteen beelden op van gitaarmuziek, meerstemmigheid, klassiekers en nummers die iedereen ergens in het geheugen heeft opgeslagen.

“Bij sommige nummers gebeurt er gewoon iets. Dan denk je aan toen, maar ook aan nu. Want thema’s als vrijheid, vrede en verbondenheid zijn nog steeds actueel. Kijk naar wat er in de wereld gebeurt. Oekraïne, Gaza, Soedan. Dan past zo’n naam als Peace yn Riis juist heel goed”, verwoordt Piet het gevoel van het drietal.

Wat hopen de organisatoren dat bezoekers op 19 juli mee naar huis nemen?
Daar hoeven ze niet lang over na te denken. “Dat ze het echt beleven”, zegt het trio. “Niet alleen luisteren, maar ook voelen. Dat ze diezelfde intensiteit ervaren als vroeger bij concerten. Dat het warm wordt, vanbinnen. En dat jong en oud naast elkaar staan en denken: dit is mooi.”

Op 19 juli moet de Teatertún van Riis veranderen in een plek vol muziek, herinneringen en nieuwe ontmoetingen. Een feest waarop het verleden niet wordt nagespeeld, maar opnieuw wordt beleefd. Met een knipoog naar Woodstock, een hart voor de regio en vooral heel veel liefde voor muziek.