Ekaterina Levental roert de zaal met voorstelling De Grens bij Podium Gorter
BALK - Ekaterina Levental, een van oorsprong Russische vrouw die als zestien jarig meisje vlucht vanuit de toenmalige Sovjetunie vertelt haar eerste ervaringen in het Nederland van 1994. De Grens is het vervolg op De Weg wat in 2023 te zien was bij Podium Gorter. Deze voortelling is de tweede van de autobiografische serie over haar leven. Een aangrijpend waargebeurd verhaal over een kwetsbare maar sterke tiener met een grote overlevingsdrang.
In 1994 komt Ekaterina met haar familie in het AZC in Gilze-Rijen. Als Russische asielzoekster met Joodse wortels is het voor haar niet makkelijk om zich staande te houden. Het onzekere meisje van 16 jaar kan gelukkig goed Engels en kan op die manier wat voor haar familie betekenen. Op alle vragen die gesteld worden in het Engels geeft zij antwoord. Op de vraag “Have you lived somewhere else?” heeft ze moeite om antwoord te geven, ze hebben een tijd in Israël gewoond en ze is bang dat ze daarom weer terug naar de Sovjet Unie wordt gestuurd. Ze antwoordt uiteindelijk ontkennend.
Hulpverleners en minder goede types
Middels typetjes die ze uitbeeld met diverse kledingstukken uitbeeld geeft ze een beeld van de mensen waarmee ze te maken krijgt. Voor een meisje wat zangeres wil worden en harp wil studeren is de omgeving uiterst vijandig en niet alle mannen hebben even goede bedoelingen met haar. Misbruik ligt op de loer. Jan, een hulpverlener, komt naar het AZC en zegt dat hij haar wil helpen, hij wil wel de enige zijn die helpt en dat is hij ook. Jan zijn bedoelingen zijn niet altijd even goed en ze voelen zich niet thuis bij hem.
Ze maakt onder andere wandelingen met Jan en ondanks dat hij getrouwd is heeft hij bij bedoelingen met Ekaterina. Toch blijft hij toch in contact met de familie maar later heeft Ekaterina dat bewust laten verwateren en raakt Jan uit beeld. Dan komt er ene Igor die al een verblijfsvergunning heeft. Hij wil wel met haar wil trouwen. Ekaterina denkt er over na, het belang is groot want dan heeft ze een verblijfsvergunning. Bij de volgende ontmoeting omhelst hij haar stevig wat haar tegenstaat en ze besluit uiteindelijk om het niet te doen.
Toekomst
Uiteindelijk krijgen ze wel een verblijfsvergunning, niet omdat ze erkend worden als vluchteling maar door andere onverwachte omstandigheden krijgen. Dat bied voor haar nieuwe mogelijkheden en een nieuwe toekomst. Ze gaat studeren aan het conservatorium in Eindhoven en ontwikkelt zich als harpiste en zangeres. Nu na al die jaren kan ze zeggen dat ze volledig geïntegreerd is in de Nederlandse samenleving , spreekt bijna accentloos Nederlands, is getrouwd met een Nederlandse man en eet zelfs drop.
Maar met deze voorstelling laat ze wel een beeld zien van een wereld die de meeste van ons niet kennen en dat is niet altijd positief voor minderjarige vluchtelingen. Ze laat zien dat ze, ondanks de slechte situatie waar ze uitkwam, zich heeft ontwikkeld tot een sterke zelfstandige vrouw die ook nog prachtig kan zingen en harp spelen. De Russische liederen waren, ondanks dat ze onbekend zijn prachtig om te horen en dat smaakte naar meer!
Napraten
Na de voorstelling was er ruimte voor vragen en daar werd volop gebruik van gemaakt. Aan de bar ging het napraten nog even verder onder het genot van een drankje. Er is in deze drieluik ook nog een derde deel te weten Schoppenvrouw. Het zou mooi zijn als deze ook nog bij Podium Gorter opgevoerd zou worden. Dan is de serie compleet!
Tekst en foto’s Folkert Folkertsma
Lees ook
