De in Sneek woonachtige Maria Wolthuizen (37) is locatie-coördinator opvang Oekraïense vluchtelingen in Sint Nicolaasga, en in dienst van Gemeente De Fryske Marren. Daarnaast runt ze haar eigen evenementenbureau. Die twee disciplines lijken mijlenver uit elkaar te liggen, maar hebben een belangrijke gemeenschappelijke deler: organiseren. Want dat zit de enthousiaste Maria in het bloed. Dingen bedenken, regelen, uitvoeren en oplossen, dat is Maria Wolthuizen ten voeten uit.
De Oekraïense vluchtelingen vinden onderdak in het oude gedeelte van het voormalige hotel De Oorsprong in Sint Nicolaasga. Dat zijn er 82 in totaal, verdeeld in 60 in het hotel een 22 in containerunits op het parkeerterrein.
Conciërge
Maria legt uit: “Binnen is wonen en slapen met alleen een bed, een tafel en een kast. In een aparte unit bevinden zich de toiletten en douches. Koken gebeurt in het hotel. Het hotel is oud en zou worden gesloopt, maar het is hier en daar opgeknapt. We doen het er mee. Onze gasten zijn tevreden. Natuurlijk, waar mensen zijn heb je ook weleens een opstootje, maar we hebben weinig calamiteiten.”
Het grote verschil met een azc is dat Oekraïners mogen werken. Ze worden als Nederlanders ingeschreven en krijgen een Burger Service Nummer. “Doordat ze werken hebben ze wat te doen, afleiding. Nu ze hier twee jaar zitten, kunnen ze zich redelijk redden. Voorheen was het veel begeleiden. Aanmelden bij de gemeente, doktersafspraken maken, met ze naar het ziekenhuis, helpen met het aanvragen van kinderbijslag. Ik noem mezelf ook wel ‘conciërge’, want ik doe ook de uitgifte van toiletpapier”, lacht Maria.
Brandalarm
“Het is heel leuk, afwisselend, je weet nooit wat de dag brengt. Het gebeurt wel dat de stoppen er zes keer per dag uitvliegen omdat ze allemaal een waterkoker op hun kamer hebben wat eigenlijk niet de bedoeling is en het brandalarm gaat wel eens af omdat ze een tosti in het apparaat laten zitten.
Ik heb altijd administratief werk gedaan. Nooit gedacht dat ik in een zorgfunctie zou komen. Het is zó mooi om te doen. Zeker een paar keer in de week brengen ze Oekraïense lekkernijen om hun dankbaarheid te tonen. Hoe leuk is dat? ‘Er zijn voor de mensen’, dat is het. Het organiseren van een reisje naar de Orchideeënhoeve en zo. Er zit een groot stuk organiseren in. En organiseren vind ik leuk.”
Als een vis in het water
Het woord is gevallen: organiseren. Dat resulteerde in haar eigen evenementenbureau Volk Events, na een ‘omweggetje’ op haar werk waar ze op de afdeling VTH (Vergunningen, Handhaving en Toezicht) terecht kwam. “Ik heb zes jaar bij Ruimtelijk Beheer gewerkt en mijn leukste klus was het maken van een opleidingsplan voor de buitendienstmedewerkers. Daar hebben we tweehonderd van, dus dat was best een klus. Ik voelde me als een vis in het water. Ik wilde graag wat meer richting organiseren doen, en toen heb ik intern gesolliciteerd bij VTH. Een fouter moment om in te stappen had ik niet kunnen kiezen, want het was middenin de coronatijd. In plaats van vergunningen voor feesten en partijen zat ik in de bouwvergunningen.”
Niet meer bezig zijn met verdriet
Zonder diep op de zaak in te gaan, maakte Maria zo’n moeilijke tijd door, dat ze drie maanden uit de roulatie was. Eenmaal terug op het werk vertelde dat ze niet alleen meer achter de computer wilde zitten. Dat kwam goed, toen ze voor de Gemeente De Fryske Marren de opvang van Oekraïense vluchtelingen mocht coördineren. In diezelfde periode werd ze gebeld door Sneek Promotion die de Sneekweek rubberbootrace terug wilde die ze in 2015, 2016 en 2017 had georganiseerd. “Na die lastige tijd wilde ik alleen nog maar dingen doen die ik leuk vond. Me inzetten voor dingen waar ik goed in ben, niet meer bezig zijn met verdriet.”
Marktmeester
Al snel na het eerste belletje hing Sneek Promotion weer aan de lijn met de vraag of ze ook de Sneekweekbraderie op Hardzeildag wilde organiseren. Het tweede evenement georganiseerd door Volk Events, waarin ze wordt ondersteund door man, steun en vooral toeverlaat Sybren Boschma. De naam is ongewild bedacht door haar vader Boudewijn die altijd ‘Volk’ riep als hij ergens binnenstapte. Hoe simpel kan het soms zijn. Maria: “Met de braderie was ik ineens marktmeester en dan heb je te maken met het aanvragen van de vergunning, het maken van een indeling, toewijzen van plaatsen, en zorgen voor een goede verdeling, zodat je niet drie loempiakramen naast elkaar hebt.”
Klep aan de verkeerde kant
Bij die twee evenementen bleef het niet, want ze organiseerde op verzoek ook de kerstmarkt van 2022 in Sneek en ze werd in maart 2023 door de Gemeente Súdwest-Fryslân gebeld of ze ook de markten op Heamiel en Bolletongersdei in Bolsward wilde doen. Maria: “Dat zijn grote jongens, want dan heb je het zomaar over meer dan honderd standhouders. De markt begint om negen uur en dat betekent dat je ’s nachts om vier uur al bezig bent met het uitzetten van kramen. Tussen zes en negen volgen auto’s, vrachtwagens, aanhangwagens, karren, oliebollenkramen.
Er kwam een meisje met een viskar en je kon zien dat ze weinig rijervaring had. Steken, heen en weer, opzij, maar op een gegeven moment stond ze goed. Nou ja, ze had de klep van de kar aan de verkeerde kant. Die ging open boven het water. Dat zijn natuurlijk leuke dingen”, lacht ze.
Bruiss
Intussen doet Maria ook de Oranjemarkt in Sneek op Koningsdag, waarmee het totaal komt op vijf markten per jaar. Maar de apotheose was ‘Bruiss’ in september vorig jaar, het door haar en vriendin Gritta van Buren georganiseerde festival in het Burgemeester Rasterhoffpark in de Waterpoortstad.
“Ik ben een evenementenbureau begonnen met het idee om meer festivalachtige dingen te organiseren. Daar ga ik zelf ook vaak naartoe. Ik vind dat we dat missen in Sneek. Als je op zondagmiddag een drankje in de stad wil doen, beland je op het terras, maar daar is voor de kinderen niets aan. ‘Bruiss’ was midden in de natuur en ik vind ook dat het amfitheater in het park daarvoor gemaakt is. Muziek met singer-songwriters, bands, een salsaworkshop voor kinderen en volwassenen, een schminkclub en een knutselclub voor de kinderen en eten en drinken in de vorm van een bar en foodtrucks. Gratis toegankelijk. Lekker zitten in het gras, hapje, drankje, vriendenclubs die bij elkaar gingen zitten met een parasol in het midden en luisteren naar de muziek. Zo mooi.” Dit jaar, op 1 september, komt er zéker weer een Bruiss, zegt Maria stellig.
