JOURE - Op een zondagmorgen stappen we binnen bij sportschool Reshape. Niet om te sporten, maar om met Ronald te praten over hoe het zo is gekomen dat hij nu in zijn eigen sportschool staat, terwijl hij ook al sinds zijn 21e in de bouwsector werkzaam is. Hier heeft hij hard voor gewerkt en dat doet hij nog steeds. Het was best lastig om een afspraak te maken want Ronald is overdag bijna altijd aan het werk, zowel door de week als in het weekend.
Ronald de Jonge (1973) is in Joure geboren en heeft hier vrijwel altijd gewoond. Hij groeit op bij zijn ouders, samen met een jonger zusje. Na één jaar mavo gaat hij naar de LTS electro en automonteur in Sneek. Hierna start hij op de MTS, maar stopt na 1,5 jaar. Zijn vader is voeger en al snel werkt Ronald in de vakanties mee. In september 1992, gaat hij naar Utrecht om zijn militaire dienst te vervullen. “Fantastisch vond ik het, ik houd wel van afzien”, vertelt hij. Daarna gaat hij volledig werken in het voegbedrijf.
Talent voor vechten
In zijn jeugd heeft hij altijd gevoetbald en zo rond zijn zestiende jaar ontdekt hij het kickboksen. “Ik bleek talent voor vechtsport te hebben.” Hij deed mee aan wedstrijden en dat was een goede uitlaatklep voor hem. Totdat hij valt met voetbal en een ongelukje op zijn werk roet in het eten gooien. Hij blesseert schouder en die is inmiddels wel zes keer uit de kom geweest. Hij stopt daarom met het kickboksen.
Lang leve de lol
Hij blijft wel voegen en heeft met zijn vader een goedlopend bedrijf, met vijf werknemers. “In die tijd verdiende je beter dan nu met dit werk”, zegt hij. In de avonden gaat hij naar school om zijn middenstandsdiploma te halen. “Ik had het goed voor elkaar: een eigen bedrijf en omdat mijn ouders gingen verhuizen, bleef ik met een vriend in het oudelijk huis wonen. Dat was lang leve de lol. Werken, stappen en veel plezier maken.” De jaren verstrijken en hij heeft alles goed op de rit. Zo’n tien jaar geleden roept hij tijdens het sporten: “Ooit wordt deze sportschool van mij.” Als jongetje wilde hij heel graag naar de ALO, maar het liep anders. Zo rond zijn veertigste start hij alsnog met deze opleiding met als specialisatie fitness instructeur. Wanneer hij klaar is, blijft hij werken op zijn stageadres in Leeuwarden. En dit allemaal naast zijn werk als voeger!
In 2018 voegt hij de daad bij het woord, want juist die sportschool is op zoek naar een nieuwe eigenaar en Ronald twijfelt geen moment. Nog in dat zelfder jaar opent hij zijn sportschool: Reshape. Deze naam heeft hij gekozen omdat hij vindt dat ieder mens zich prettig moet voelen in zijn of haar eigen lijf. Ieder heeft zijn eigen grens en het is soms goed om die op te zoeken en daar overheen te gaan.
De afwisseling van buiten en binnen
Inmiddels is de sportschool al drie keer verbouwd van binnen. Alles wat hij verdient, investeert hij direct weer. “Ik vind het ondernemen echt ontzettend leuk. Overdag ben ik nog aan het werk, dan isoleer ik huizen. Lekker buiten. De combinatie van buiten en binnen werken vind ik fijn, je moet mij niet de hele dag hier binnen zetten, dan word ik gek.”
Geloof in jezelf
“Ik ken bijna alle leden bij naam, dat vind ik belangrijk. Ik wil dat mijn leden, jong en oud, zich op hun gemak voelen in de sportschool. Je kunt zoveel verschillende dingen in je leven doen, denk aan werk, partners, niets ligt vast. Als je niet gelukkig bent met het één, probeer dan iets anders. Het is een kwestie van in jezelf geloven, durven en doen. Het klinkt heel moeilijk maar zolang je in jezelf geloofd, is in mijn ogen alles haalbaar”.
Verslaafd aan de kapper
In zijn vrije tijd ziet Ronald er altijd verzorgd uit. Zijn kleding moet goed zitten en van goede kwaliteit zijn. Ik heb een paar vaste herenmodezaken waar ik graag kom, al vind ik een dagje shoppen met mijn zeventienjarige dochter ook heel leuk. Hij omschrijft zichzelf wel als ijdel, “Ik ga elke week naar de kapper, noem het mijn verslaving, haha”, grapt hij.
Met twee banen heeft hij niet veel vrije tijd. Helemaal niets doen? Ja dat kan hij ook. Een avondje op de bank Netflixen dat lukt hem nog wel. Of bijvoorbeeld Formule 1 kijken, daar staat hij zelfs vroeg voor op. Zijn toekomstdroom: ondernemen, het runnen van meerdere sportscholen en zelf niet meer lichamelijk aan het werk zijn.
Tekst en foto Lotte van der Meij
