De hoge bergen en diepe dalen van Will Vandersloot uit Joure
In de kofferbak en op achterbank liggen lp’s, singletjes, een tas kleding én een arbeidscontract. Die avond om acht uur uur geeft hij zijn eerste optreden als dj in Meinisberg, Zwitserland. Diezelfde avond blijft het podium echter leeg.
Het avontuur begint enkele jaren eerder. Aan de Roggemolenstraat in Joure geniet Will een fijne jeugd in een gezin met een broer en vijf zusjes. Vader werkt, zoals zovelen, bij Douwe Egberts, maar in zijn vrije tijd verdient hij bij als drummer in verschillende muziekformaties. Ook Will is geraakt door muziek. De kiem wordt gelegd in Old Inn in Joure, Will ziet er Engelse dj’s draaien en denkt: dit is het.
Advertentie: dj’s gezocht
Na het voortgezet onderwijs snuffelt hij rond op de kunstacademie, leert airbrushen en doet een cursus audiovisuele techniek. Hij stuit op een advertentie die hem terugbrengt naar dat moment in Old Inn. ‘Talentenjacht voor discjockeys in Bar Q in Leeuwarden’, staat er, georganiseerd door dj-uitzendbureau BEMA. Hoofdprijs: een contract van drie maanden. Will doet mee, wint en betrekt boven Bar Q in de Grote Hoogstraat een kamer. “Ik was 18 en kwam in het Sodom en Gomorra van Friesland”, vertelt Will. Het uitzendbureau stuurt hem al snel door heel Friesland. In La Dolce Vita in Franeker ontmoet hij een zekere Rudy, die Will af en toe afwisselt in de pauze. Opnieuw verandert een advertentie in de krant het pad van Will. ‘Dj’s voor in het buitenland gezocht’. “Ik bel, krijg ik Rudy aan de telefoon. Hij was fulltime dj geworden. Hij zei: ‘Will, in Zwitserland kun je goed verdienen’. Mijn vader tekende mijn contract, want ik was nog geen 21 en ik ging.”
Mitrailleurs bij de grens
Dat gaan blijkt niet makkelijk. Zwitserland treedt streng op tegen ‘gastwerknemers’, echter vertelde niemand dat aan Will. Bij de grensovergang spitten ze zijn auto door en bij het zien van die platen en singles, vragen ze, wat hij komt doen. Trots toont hij zijn contract en zegt: ‘ik moet vanavond om acht uur draaien in de discotheek.’ “Ik kon dus mooi een hotel in Basel gaan zoeken, want ik kwam niet verder. Van die 300 gulden had ik nog een paar tientjes over. Ik belde Rudy en hij zou komen helpen.” Een tweede poging, bij een andere grensovergang, volgt. Will zegt dat hij toerist is en dat hij die platen meeneemt voor een vriend. Helaas vinden ze Will zijn arbeidscontract en wederom wordt hem de toegang geweigerd. Rudy oppert het idee om via de bergen, illegaal, het land binnen te treden. “Doodsbang reed ik over die smalle bergwegen, langs een kilometerdiep ravijn. Kom ik bij de overgang, staan ze mij met mitrailleurs op te wachten. Er was melding gedaan dat een Nederlander in een blauwe Volvo illegaal de grens over wilde steken.” Rudy speelt daarop zijn laatste troef uit en weet bij de burgemeester van Meinisberg een tijdelijke ontheffing te ontfutselen. “Hij hield blijkbaar een goed verhaal”, zegt Will hoofdschuddend.
DJ in Duitsland
Elf jaar lang blijft Will in het buitenland. Als dj, onder de naam Terry Burns, draait hij op verschillende locaties in Zwitserland, Oostenrijk en Duitsland. Hij valt op omdat hij veel lp-tracks en rockmuziek draait. Mensen herkennen hem op straat, als hij draait zit het vaak vol. “Een machtige tijd.” Toch knaagt er ook iets aan hem en dat is een meisje in Joure. Helga, de vriendin van zijn twee jaar jongere zusje. Will is stapelgek op haar, maar dat laat Helga koud. Later hoort Will dat Helga is getrouwd en dat er ook een kindje volgt. “Mijn wereld stortte in. Ik had wel vriendinnetjes daar, maar zij was het.” Toch bezoekt hij haar ieder jaar.
Te laat
De ‘flow’ van de mooie dingen in het leven houden staande bij het ziek worden van Will’s vader. Door de afstand zien ze elkaar niet veel. Op een feestdag in Duitsland draait Will in een stampvolle tent. Zijn familie belt naar de club, dat het beter is dat hij naar huis komt, want het gaat niet goed. ‘Het is hier heel druk, hij heeft nu geen tijd. Bel morgen maar terug’, antwoordt iemand van de club. Will weet van niets. “Mijn oom, die goed Duits sprak, belde nogmaals dat ik echt direct naar huis moest komen.” Het wordt een onwerkelijke rit en bij aankomst blijkt Will net te laat. “Ik heb wel onderschat hoe slecht het op een gegeven moment ging”. Will staart naar de muur. Zijn blik zegt genoeg. Vader wordt maar 56 jaar oud.
Carrièreswitch
Will wordt vaste dj in een club in Itzehoe, noordoostelijk van Hamburg. Iedere avond dansen zo’n 1500 man op zijn muziek. De late nachten tot vier uur in de ochtend en daarna zelf nog op stap om vervolgens om tien uur ’s morgens moe maar voldaan thuis te komen, breken hem op. Via een kennis komt hij bij Gruner + Jahr media, een zeer grote uitgeverij, terecht. (De – inmiddels verkochte - Nederlandse tak gaf onder andere JAN, Vogue en Quest uit - red.). Hij wordt aangenomen als retoucheur, bewerker van beeld. Intern wordt hij verder opgeleid en zo komt Will later op de afdeling ‘Bildherstellung’ terecht. Hij beleeft wederom een waanzinnige tijd. “In de kantine kon je zestien verschillende soorten bier halen. Er was zelfs een speciaal mannetje die met een wagentje de lege flessen uit de drukzaal kwam halen”, vertelt hij lachend.
Terug naar Joure
Zoals ieder jaar bezoekt hij in Nederland, de intussen gescheiden, Helga. “Ineens op een avond was daar de klik en het was goed.” Will hoeft er niet over na te denken: hij keert in 1983 terug naar Nederland. Will werkt als werktekenaar productie/traffic- en operationsmanager. Ook richt hij in 1986 mede Oskar radio & tv, de lokale omroep van Skarsterlân, op. Hij en zijn geliefde Helga gaan samenwonen. Op 12 november 2001, Will zijn 50ste verjaardag, geven ze thuis een groot feest. Van de 75 genodigden weten er maar twee op wat voor feest ze echt zijn, totdat de ambtenaar van de burgerlijke stand komt binnenlopen. Na al die jaren volwaardig van haar te hebben gehouden, geeft Helga hem op zijn verjaardag het grootste cadeau: haar hand.
Hoe wrang kan het leven zijn. Helga wordt ziek. Er volgen behandelingen, maar Helga wordt niet beter. “Ik bleef tot het einde hopen van wel. Het was een sterke vrouw.” Will moet haar loslaten. Op 12 november 2005, exact vier jaar na hun huwelijk, begraaft Will zijn jeugdliefde, zijn maatje, zijn vrouw.
Samen met de chef
Will werkt in de jaren die volgen voor grote reclamebureaus, waaronder Bokma in Drachten. Het bureau krijgt de mega-opdracht Senseo te introduceren op de markt. Iedere poster, verpakking of display in de winkel komt via Will. Maar niet alleen Will, want hij staat onder leiding van chef Gerlofke. Er is weleens contact tussen de twee, maar niet veel. Drie jaar na het overlijden van Helga gaan Gerlofke en Will koffiedrinken en de vonk slaat over. Gerlofke komt vanuit Drachten bij Will in Joure wonen. Samen hebben ze zoveel kennis in huis van marketing, reclame en vormgeving, dat ze in 2008 een eigen reclamebureau beginnen dat ze Fase2 noemen. Ook bedenkt hij het ‘Reünieconcert’ en produceert zeven zeer succesvolle edities in Joure en Heerenveen. Vorig jaar heeft hij de samenwerking met Heerenveen opgezegd vanwege verschil in visie.
Met pensioen
Nu is het tijd voor zijn pensioen. Meer tijd om aan hobby’s besteden, zoals zijn oldtimer, een Mercedes uit 1968. Of aan zijn ‘youngtimer’, een Honda S2000. “Life is too short to drive a boring car”, knikt Will. Ook doet hij veel bij de Kultuurfabriek Kooi-Aap in Oude Leije, want echt pensioneren blijkt nog best lastig. Dit jaar wordt hij 68 en ziet hij nu zelf ook een opmerkelijk verschil in zijn leven. “Nu fiets ik op zondagmorgen om negen uur naar de sportschool. Vroeger kwam ik om deze tijd pas thuis.”
Door Kirsten van Loon Foto: Johan Brouwer
Lees ook
