Alex en Simone Visser van de Lemster Viskiosk: “Er is een droom uitgekomen”
Al in een heel vroeg stadium wilde Steven Visser de kar verruilen voor een permanente vestiging, een vaste viskiosk op dezelfde plek. Maar de gemeente Lemsterland lag dwars en verleende geen vergunning. Het duurde tot 2018 voordat de kogel door de kerk was en de fusiegemeente De Fryske Marren wél toestemming verleende, in het kader van de herinrichting van het plein. Op 6 februari 2019 openden broer en zus Alex en Simone Visser, de volgende generatie, hun Lemster Viskiosk voor de goegemeente.
Het is geen officiële feestelijke opening geworden op 6 februari, want 7 februari was de sterfdag van Heit Steven Visser en 8 februari was zijn geboortedag. Dat vond het tweetal niet passend. Daarbij, dit jaar valt er nog wel een ander heugelijk feit te vieren, want het familiebedrijf bestaat in 2019 maar liefst veertig jaar.
‘Steven Roet’
De eigenaren van de Viskiosk, Alex Visser (43) en Simone Visser (45) zijn rasechte Lemsters, geboren en getogen in het IJsselmeerdorp. Heit Steven Visser, ‘Steven Roet’ in de volksmond, had ook Lemster bloed door zijn aderen stromen, maar Mem Nenkje Stegenga komt uit Gaasterland. Steven erfde de bijnaam ‘de Roet’ of ‘Steven Roet’ van een oom. Simone legt uit: “Het verhaal wil, dat een Omke van de Vissers en zijn vrouw net het hele huis hadden gewit en Omke zou de aslade van de kolenkachel legen. Hij was in kennelijke staat en had een snee in zijn oor, zo groot als de sluis van Lemmer. Op weg naar de vuilnisbak raakte hij in zijn beschonken toestand het spoor bijster. Hij ging over de wereld met zijn dronken kop en de as vloog door de hele kamer. De kamer moest dus opnieuw worden gewit en sinds die tijd droeg deze tak van de familie Visser de geuzennaam ‘De Roet’. En die ging over op mijn vader.”
Van viskotter via Boskalis naar viskraam
Steven Visser begon zijn werkzame leven op de UK 33, een viskotter uit Urk en vervolgde zijn carrière in het baggerwerk bij Boskalis, omdat je eenmaal Lemster bent en dus naast bloed ook IJsselmeerwater door je aderen hebt stromen. De baggerwerkzaamheden in Nederland namen af en verschoven naar het Midden-Oosten. Steven kreeg de keus tussen de WW of voor een uitgebreid baggerproject voor een periode van een half jaar naar Saoedi-Arabië. Met twee jonge kinderen van respectievelijk drie en vijf jaar voelde hij daar niet veel voor, dus koos hij voor de WW om zich in alle rust te bezinnen op zijn toekomst en die van zijn gezin.
Op dat moment werd het idee geboren om te beginnen met een viskraam. “Mijn moeder voelde daar aanvankelijk niet zoveel voor, maar ging uiteindelijk overstag”, lacht Alex. Steven haalde zijn middenstands- en vakdiploma’s voor de detail- en groothandel in een recordtijd van drie maanden en de Lemster Viskraam aan het Burgemeester Krijgerplein was geboren. Want dat werd de standplaats van de kraam. We schrijven 29 februari van het jaar 1979. Feitelijk was de Lemster Viskraam zijn tijd ver vooruit, want de Vissers begonnen in een oude Hanomag, terwijl pas rond 2010 de foodtrucks begonnen aan hun opmars. Later maakte de Hanomag plaats voor een Spijkstaal, een voormalige SRV wagen. Op 25 april 1987 kwam hun eerste nieuwe viskar. Die stond nog maar koud op zijn plaats of Steven Visser moest in het ziekenhuis worden opgenomen met hartproblemen. Hij bleek erfelijk belast met een torenhoog cholesterol probleem. Zes omleidingen, zo was de diagnose, zodat er die zomer niet een cent in het laatje kwam. Dat was op een houtje bijten, weet Alex zich te herinneren.
Wens naar permanente vestiging
Ook daarna bleef het sappelen met zijn gezondheid, zodat de toen inmiddels 15-jarige dochter Simone bij haar ouders in de zaak kwam. Een paar jaar later voegde Alex, die het vak had geleerd bij een fileerbedrijf in Lemmer, zich bij zijn zuster in de in de inmiddels opgerichte VOF.
In 1995 werd de bestaande wagen vervangen door een nieuwe, maar mede door de gezondheidsproblemen van Steven bleef de wens naar een vaste standplaats, een permanente plek op het Burgemeester Krijgerplein, bestaan. De gemeente Lemsterland zag daar niets in, zodat het nog meer dan twintig jaar duurde voordat een permanente vestiging überhaupt in beeld kwam. In 2004 namen Alex en Simone de VOF over. Vader Steven was al eerder uit het bedrijf gestapt, omdat zijn gezondheid het niet langer toeliet en kwam op 7 februari 2005 te overlijden, een dag voor zijn 58ste verjaardag. Alex en Simone kochten in 2008 hun moeder uit en gingen met zijn tweeën verder. “Ze is nog actief bij ons betrokken hoor”, vertelt Simone. “Ze doet nog klusjes en verleent allerlei hand- en spandiensten als het druk is. Tenslotte zet je ruim dertig jaar ervaring en geschiedenis niet zomaar overboord.”
Beperkte vertraging
Alex had een Urkster schone ontmoet, was getrouwd en woont inmiddels in Urk. Simone haar ‘Prins op het witte paard’ kwam uit Zandvoort. Dat paar bleef in Lemmer wonen. In 2014 werd de gemeente De Fryske Marren een feit en werd er onder meer voor Lemmer een herinrichtingsplan ontwikkeld, ‘Lemmer op de Kop’, waarbij ook het Burgemeester Krijgerplein op de schop zou gaan. In de nieuwe plannen bleek er wél plaats voor een permanente Viskiosk op de plek, waar de viskar van de familie Visser al sinds 1979 haar standplaats had.
Toen nog maar net was begonnen met het bouwrijp maken van het terrein waar ook de Lemster Vviskiosk moest verrijzen, kwamen de bouwers het nodige niet geregistreerde leidingwerk tegen, waaronder een hoofdgasleiding. De bouw werd meteen stilgelegd en Liander werd benaderd voor de verplaatsing van genoemde gasleiding. Aanvankelijk leek het erop dat Liander daar niet eerder dan eind januari 2019 aan toe zouden komen, maar de beheerder van het energienetwerk in Friesland stelde zich coulant op, zodat de vertraging in de bouw beperkt bleef tot acht weken.
Wereldberoemde kibbeling
En zo maakte de laatste viskar van de Vissers, een kraam van zes bij vier meter, plaats voor een permanente standplaats van zevenenhalf bij ruim vijf meter, een mooi houten gebouw, op ‘Triple A – stand’ in het centrum van Lemmer. De Lemster Viskiosk staat midden tussen de drukte en op een steenworp van de toeristische vaarroute door de IJsselmeerplaats. Met een mooi speel- recreatieterrein voor de deur en een buitenterras van zestig vierkante meter
Afgelopen week is de Lemster Viskiosk aan het Burgemeester Krijgerplein 3 in Lemmer officieel opengegaan. Zoals al is betoogd zonder feestelijkheden, maar dat maakte het tweetal eigenaren niet minder trots. “Er is een droom uitgekomen”, sluiten ze breed lachend en zielsgelukkig af. Hier en daar moet aan de buitenkant en het aanzien nog de laatste hand worden gelegd, en binnen openbaarden zich ook nog wat kinderziekten in de gloednieuwe keuken, maar alles lijkt tiptop voor elkaar te komen. De Lemsters en binnenkort ook de toeristen kunnen weer heerlijk genieten van de harinkjes, de paling, en andere visproducten van de Vissers. Waarbij we vooral de kibbeling niet mogen vergeten, wereldberoemd in heel Lemmer en ver daarbuiten.
