Algemeen

De uitdaging van Jan van Loon: GALM: Bewegen voor ouderen in Bakhuizen

GALM is een methodiek om ouderen in beweging te krijgen. Elke dinsdagochtend verzamelt een groep van ongeveer twintig ouderen zich in de sporthal in Bakhuizen voor een beweegles van een uur. Vandaag voeg ik me bij hen.

Afbeelding
BAKHUIZEN - Voor de uitdaging van deze maand begeeft Jan van Loon richting Bakhuizen. Ik ben namelijk uitgenodigd door de 72-jarige Durk de Vries om mee te gaan doen met een GALM-les.

GALM staat voor Groninger Actief Leven Model. GALM beweegt ouderen al zo’n zeventien jaar. In de afgelopen periode zijn er meer dan een miljoen ouderen benaderd en hebben meer dan 100.000 ouderen een fit-test ondergaan. Ruim 70.000 ouderen zijn door GALM, dat ontwikkeld kon worden dankzij startsubsidies, langdurig in beweging gekomen. Een methode waar ik absoluut meer van wil weten.

In de krant

Veertig jaar lang werkte Durk de Vries bij de politie, waarna hij op 58-jarige leeftijd met pensioen ging. In zijn werkzame periode vervulde De Vries verschillende functies waarover hij prachtig kan vertellen. Zo werd hij bij de politie intern opgeleid tot Integrale Beroepsvaardigheid docent. “Ik heb daarvoor mijn papieren gehaald en heb dat met heel veel plezier gedaan. Als politieagent leerden we dat je mond je belangrijkste wapen was, maar als het aankwam op een confrontatie dan moest men daar goed op voorbereid zijn.” Na zijn pensioen verhuisde Durk de Vries naar Harich waar hij op een zonnige dag buiten de krant zat te lezen en stuitte op een advertentie. “Men vroeg zeven sportieve ouderen om bewegingslessen te geven aan ouderen. Dat leek mij wel een hele leuke uitdaging en ik solliciteerde.”

Durk kreeg de functie en moest weer de schoolbanken in. “Zo zat ik rond mijn 60e weer op het CIOS in Heerenveen, want ik moest nog wat papieren halen voordat ik aan de slag kon.” De enthousiaste en bijzonder fitte Durk behaalde de nodige papieren en geeft inmiddels al weer twaalf jaar les.

Volop plezier

Eigenlijk zonder verwachting begin ik aan de training, gegeven door Durk. Ik heb mij wel enigszins verdiept in het concept GALM, maar hoe dat er in de praktijk uit ziet, is voor mij nog een raadsel. We beginnen met de warming-up waarbij eerst rustig gewandeld wordt en die wandelpas gaat daarna over in rustig dribbelen voor de mensen die dat kunnen. Wat volgt, zijn enkele oefeningen die je ook zou kunnen terugzien bij elke andere sport tijdens de warming-up. Kruispas, met de armen zwaaien, op hakken en tenen lopen. Alles komt voorbij. Het niveauverschil in de groep is groot, maar iedereen doet de oefeningen op zijn of haar tempo. Tijdens de oefeningen wordt er druk gekletst. Als Durk me even aanschiet, begint hij daarover. “De mensen komen hier heus wel om even te zweten hoor, maar het sociale van deze dinsdagochtend is minstens net zo belangrijk als de lichamelijke inspanning. Misschien nog wel belangrijker. Sommige stellen komen hier met z’n tweeën, maar er zijn er ook veel bij die alleen zijn. Ze kijken dan echt uit naar de dinsdagochtend als leuke groepsactiviteit.”

‘Het koppie’

Lichaam en geest komen aan het bod tijdens de training van Durk en met de volgende oefening moeten de ouderen goed nadenken. Durk zet alle deelnemers in een grote cirkel en iedereen heeft een geel of rood lintje om. “We staan hier met z’n vieren in het midden, twee gelen en een twee roden”, begint Durk. “We gaan nu met een stuit de bal passen naar iemand met dezelfde kleur en lopen er daarna achteraan en nemen de positie in van de ontvanger. De ontvanger stuit weer terug en loopt de bal achterna. Zo gaan we de hele cirkel rond.” Het lijkt een relatief eenvoudige oefening, tot het halverwege de cirkel toch fout gaat qua uitvoering en ook daarna wordt regelmatig de foute loopactie gemaakt. “Hier moet je bij nadenken, hè”, lacht Durk en het is mooi om te zien dat de groep net zo lang door blijft gaan totdat het goed gaat.

Bloedfanatiek

Tijdens GALM komen ook veel spelelementen terug. Zo ook vandaag en de groep wordt opgedeeld in tweeën. We gaan een soort honkbal doen, maar dan met een zachte bal en met een volleybalopslag. De veldpartij moet de bal zien te vangen en dan in een rijtje achterwaarts de bal naar een korf transporteren die gepositioneerd is in de hoek van de zaal. De bal vangen levert tien punten op. In de tussentijd moet het team naast het veld de bal naar elkaar over stuiteren en op die manier kunnen er punten worden gehaald. Iedereen komt een keer aan bod en aan het einde worden de punten bij elkaar opgeteld. Het gaat er enorm fanatiek aan toe en er wordt regelmatig ‘stiekem’ een beetje gesmokkeld om wat extra meters te maken richting de korf waar de bal in moet. Nadat iedereen is geweest en de punten zijn opgeteld, wint mijn team, wat natuurlijk zorgt voor de nodige euforie. Na een uur zit de training er op. Een enorm gezellig gebeuren wat ik elke oudere zou aanraden. Op een speelse en enorm sociale manier kan er een uurtje flink worden bewogen onder begeleiding van de professionele Durk.

Door Jan van Loon

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding