Stephan en Ilona Pos: De dood of de gladiolen met ons Chili avontuur
Stephan en Ilona Pos stapten in 2017 met zonen Björn en Tygo en hun hond met vier koffers in het vliegtuig om in Chili ‘from scratch’ een exportbedrijf in wijn te beginnen. Inmiddels zijn de Hilversummers weer terug in Nederland, waar ze in het 240 inwoners tellende dorp Echten, onder de rook van Lemmer, neerstreken. Missie geslaagd. ‘De Posjes’ op de pijnbank.
We schrijven 2016. “We hadden op een zomerse zondagavond uitgebreid gebarbecued en een flesje wijn achterover gekanteld, het kunnen er ook twee zijn geweest,” opent Ilona het verhaal. “Diezelfde avond kwam er op TV een summiere oproep voorbij: ‘Wil jij met je gezin in het buitenland een nieuw bestaan opbouwen? Reageer dan via het digitale aanmeldingsformulier’.
DE DOOD OF DE GLADIOLEN
Stephan neemt over: “Maar terwijl we er wat lacherig over deden, zag ik vanuit mijn ooghoeken dat Ilona het digitale aanvraagformulier invulde.” “Waarschijnlijk door de combinatie van vaag verhaal en de glaasjes wijn, was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Bovendien dacht ik dat we er verder toch niets van zouden horen. Maar wat schetst onze verbazing dat we de volgende dag al werden teruggebeld. We hebben een nieuwsgierige inslag en waren benieuwd naar de gang van zaken. De bal was aan het rollen. Het castingsproces heeft al met al negen maanden geduurd, waarbij wij zelf de regie wilden houden over stoppen of doorgaan. Maar toen we hoorden dat ‘Verweggistan’ in Chili lag, gaf dat voor ons de doorslag.
Chili is een wijnland pur sang en paste dus naadloos bij onze passie voor wijn. Toen de kogel eenmaal door de kerk was heeft Stephan zijn bedrijf verkocht en het personeel bij een ander bedrijf ondergebracht. Ilona, in het dagelijks leven financieel controller bij een groot bedrijf, zegde haar baan op. Geen sabbatical of ‘wat-als-gedoe’, maar definitief, va-banque, de dood of de gladiolen. ‘Chili, here we come’.”
KIPPENHOK
De Posjes hadden geen idee waar ze in Chili terecht zouden komen, want de kustlijn van het langgerekte land telt 4300 kilometer, zeg maar van Den Bosch tot de Noordpool. Ilona: “We werden gedropt op een open stuk grond in een bos in de buurt van de kust, twintig kilometer van het plaatsje Pichilemu, een boerendorpje in ‘the middle of nowhere’. De hoofdstad Santiago lag op vier uur rijden over bar slechte wegen. We hadden een budget van 75.000 euro en er stond voor elk van de drie deelnemende families een primitief hutje klaar, formaat ‘kippenhok’, en een gat in de grond. Veel succes….”
“Als westerling hadden we het gevoel dat we honderd jaar terug in de tijd gingen. Gelukkig zijn we nuchter en recht voor zijn raap als het gaat om prioriteiten stellen. De eerste week hebben we dus een flink gat in ons budget geslagen met de aankoop van een goede auto en het verbeteren van de woonsituatie, zodat de jongens ‘een thuis’ hadden en een beetje privacy, want er stonden wel 24/7 camera’s op ons gericht.”
FOCUS OP ‘BUBBELS’
“Na een week hadden we al een behoorlijk netwerk van adviseurs om ons heen verzameld en een inschrijving bij de Kamer ‘wat-als-gedoe’, maar definitief, va-banque, de dood of de gladiolen. ‘Chili, here we come’.”
KIPPENHOK De Posjes hadden geen idee waar ze in Chili terecht zouden komen, want de kustlijn van het langgerekte land telt 4300 kilometer, zeg maar van Den Bosch tot de Noordpool. Ilona: “We werden gedropt op een open stuk grond in een bos in de buurt van de kust, twintig kilometer van het plaatsje Pichilemu, een boerendorpje in ‘the middle of nowhere’. De hoofdstad Santiago lag op vier uur rijden over bar slechte wegen. We hadden een budget van 75.000 euro en er stond voor elk van de drie deelnemende families een primitief hutje klaar, formaat ‘kippenhok’, en een gat in de grond. Veel succes….”
“Als westerling hadden we het gevoel dat we honderd jaar terug in de tijd gingen. Gelukkig zijn we nuchter en recht voor zijn raap als het gaat om prioriteiten stellen. De eerste week hebben we dus een flink gat in ons budget geslagen met de aankoop van een goede auto en het verbeteren van de woonsituatie, zodat de jongens ‘een thuis’ hadden en een beetje privacy, want er stonden wel 24/7 camera’s op ons gericht.”
FOCUS OP ‘BUBBELS’
“Na een week hadden we al een behoorlijk netwerk van adviseurs om ons heen verzameld en een inschrijving bij de Kamer van Koophandel geregeld. Groot voordeel is dat Chili het meest ontwikkelde land van Zuid-Amerika is en dat Engels voor het internationaal zakendoen de voertaal is. De jongens, Björn van acht en Tygo van zes, ritsten zonder horten of stoten in de Chileense gemeenschap. Eigenlijk hadden ze de perfecte leeftijd om een dergelijk avontuur aan te gaan. Ze wisten zich prima zelf te vermaken, zodat wij konden focussen op ons hoofddoel: een eigen exportbedrijf in wijn.”
Na een maand of vijf verhuisden de Posjes van de ‘pampa’ naar een moderne wijk in Santiago, Las Condes, het epicentrum van zakelijk Chili. Stephan: “Waar het wonen in Chili relatief betaalbaar is, kosten zaken als onderwijs en ziektekostenverzekering je een rib uit je lijf. Voor onderwijs waren we een slordige 2000 euro per maand kwijt en de ziektekostenverkering kost daar rond de 1500 tot 2000 euro per maand.”
“De keuze gemaakt voor een wijnhuis hebben we gemaakt op basis van wat we zelf lekker vonden. We hebben bewust gekozen voor de naam: ‘Familie Pos Collection’, omdat we het niet bij één soort wilden laten. Nog tijdens de tv-shows van ‘Helemaal het Einde’ konden we de collectie na ‘de Brut’ uitbreiden tot zes verschillende wijnen.”
24 UUR EEN CAMERA IN JE GEZICHT
“Natuurlijk weet je dat televisie een prachtig podium is. Maar we zijn daarbij altijd ons zelf gebleven, geen dingen doen die niet bij je passen. Daar prikken mensen zo doorheen.
We hebben gewoon keihard gewerkt en op een gestructureerde manier ons plan uitgerold. Dat heeft in dat jaar geresulteerd in 100.000 volgers op de ‘Familie Pos Fanpage’, de basis voor ons succes. Want 24 uur per dag een camera in je gezicht is weliswaar niet altijd een pretje, maar de keerzijde van de medaille is dat je een hele hoge gunfactor creëert. Toen de eerste vijf containers wijn naar Nederland werden verscheept, waren al die flessen in de voorverkoop via de website van onze toenmalige importeur allemaal al verkocht en dat was wel een heel fijn idee. We waren geland, missie geslaagd.”
NAAR FRIESLAND
“Het moment kwam dat we begonnen na te denken over teruggaan naar Nederland. Je kunt een dergelijk bedrijf net zo goed vanuit Nederland besturen als vanuit Chili. En we denken dat we vanuit Nederland meer voor ons bedrijf kunnen betekenen dan vanuit Chili. Want liever dan online, verkopen we onze wijnen via het retailkanaal om op die manier landelijke dekking te krijgen.”
“Heel grappig was het moment dat we familie en vrienden vertelden dat we terugkwamen naar Nederland en gingen wonen in het dorpje Echten in Friesland. Daarover waren ze verbaasder dan toen we ze vertelden dat we in het kader van ‘Helemaal het Einde’ naar Chili vertrokken. Waarom het Friese platteland? De rust, de ruimte, de privacy, de heerlijke directheid van de bevolking, betaalbaar wonen in een mooi huis, de goede bereikbaarheid en goed onderwijs. It giet oan yn Fryslân.”
