In memoriam: Jelmer van Gelderen (40)
Horecaman Jelmer van Gelderen stond met een open, positieve blik in het leven. Zijn tragische overlijden dompelde Joure in rouw. De Groene Molen stond in de rouwstand en op zondag 18 oktober 2026 kwamen grote aantallen mensen naar Park Heremastate om hem te herdenken. Op het podium van het openluchttheater stond zijn kist, omringd door bloemen en foto’s. Eerst huilde de hemel mee, maar toen zijn vrouw een gedicht voorlas en ook zijn ouders de aanwezigen toespraken, was het inmiddels droog geworden. Ze bedankten iedereen voor het overweldigende medeleven.
De herdenking eindigde met hardstylemuziek, passend bij Jelmer. Op de klanken van Now We Are Free van Brennan Heart werd er volop gesprongen en gebeukt, precies zoals Jelmer zelf graag een feest zou afsluiten. Ook maandag werd op indrukwekkende wijze afscheid genomen. Bij rondvaartboot De Simmerwille zong shantykoor De Warringers hem toe. Nadat de scheepstoeter drie keer had geklonken, ging de tocht verder door de Midstraat, waar mensen met fakkels een erehaag vormden. De uitvaart vond plaats in besloten kring.
Van jongen in de horeca tot ondernemer
Jelmer was veel meer dan een horecaondernemer. Hij groeide op in Joure, in het gezin Van Gelderen met drie zonen: Jelmer, Martijn en Wessel. Als vijftienjarige jongen kwam hij in dienst bij Marco’s Eetcafé, de onderneming waarvan hij in 2019 samen met zijn vrouw Mia eigenaar werd. In 2024 werden zij ook de exploitanten van rondvaartboot De Simmerwille.
Jelmer en Mia waren 15,5 jaar bij elkaar. Samen bouwden ze aan hun ondernemingen en aan hun gezin. Ze kregen twee zonen, Lux (5) en Lennon (2). Ondanks de drukke werkzaamheden was maandag altijd de gezinsdag. Dan is het Eetcafé gesloten en was er voor Jelmer, Mia en de jongens tijd en ruimte om als gezin samen te zijn.
Een groot hart voor mensen
Naast de aandacht voor zijn directe familie had hij ook een groot hart en altijd een luisterend oor voor andere mensen. In zijn ogen was ieder mens belangrijk. ‘Ik bin even wat letter’, zei hij vaak. ‘Ik moast noch even …’ of ‘Ik prate noch even … Ik koe toch net samar trochrinne … Ik kom deroan.’
Jelmer wist mensen met elkaar te verbinden. Als er spanningen waren, bracht zijn humor verlichting of kwam hij met een frisse, nieuwe opening. Hij bekleedde met plezier verschillende bestuursfuncties, onder meer bij de WIH Joure, en zette zich met aanstekelijk enthousiasme in voor evenementen in de Midstraat. De Boxingdays, de Romantische Markt en het Oktoberfest op de Merk waren evenementen waar hij met hart en ziel aan meewerkte. Het Oktoberfest kon dit jaar door zijn overlijden helaas niet doorgaan.
Ook was hij nauw betrokken bij het jaarlijks terugkerende Brêgepop Festival in Scharsterbrug. Dit jaar was hij extra tevreden over hoe alles was verlopen, mede dankzij een vaste kern vrienden. Het draaiboek voor de volgende edities was geschreven. Dat zijn beide jongens in de kerk graag ‘Us Thús’ van Pieter Sahieter, het officiële Brêgepop-anthem van 2026, wilden horen, laat zien hoezeer het festival ook binnen het gezin Van Gelderen leefde.
Jelmers positieve bijdrage aan het leven van de mensen om hem heen zal blijven voortbestaan. Mooie, liefdevolle herinneringen verliezen nooit hun kracht.
Volgens zijn vrienden laat hij een onuitwisbare indruk achter:
‘Nu is het aan ons om zijn goede werk voort te zetten en ervoor te zorgen dat zijn vrouw en zijn zonen ongelofelijk trots op hun man en vader zullen zijn en blijven.’
