Face to Face met Aleid Boomsma-Cramer: “Ik vind het gewoon mooi om iets te kunnen betekenen”

Vijfentwintig jaar geleden was het helemaal niet vanzelfsprekend voor een vrouw om toe te treden tot het mannenbolwerk van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM). Toch liet Aleid zich daar niet door weerhouden. “Ik werkte voor een jachtmakelaar in Lemmer”, vertelt ze. “Een collega wist dat ze iemand zochten bij de KNRM en vroeg of dat iets voor mij was. Dat leek mij best leuk. De toenmalige directeur van de KNRM Sip Wiebenga maakte zich ook hard voor meer vrouwen bij deze organisatie. Maar het ging niet zonder slag of stoot. Vooral van Urk kwam nogal wat weerstand. Een vrouw hoort aan de wal bij de kinderen en een man gaat aan boord. Zo hoort de rolverdeling te zijn. Bovendien leggen vrouwen het fysiek snel af tegen een man, zo werd er gezegd. Maar ik ben begonnen bij het reddingstation in Lemmer en volgde de benodigde cursussen. Als je laat zien dat je je mannetje staat, als ze zien wat je doet, dan ben je gewoon een gelijkwaardig lid van de groep. Hier in Lemmer is dat altijd zo geweest. Op het eigen station heb ik nooit enige weerstand gevoeld. Werken in een mannenwereld was ik gewend, dat kwam ook goed uit.”

Eerste vrouwelijke plaatsvervangend schipper binnen de KNRM

De eerste jaren waren druk. De beide zonen waren nog klein en haar man was voor zijn werk veel in het buitenland. “Met de steun van mijn familie en vooral van mijn ouders, die altijd klaar stonden, kon ik dit werk doen”, blikt ze terug. In 2005 werd ze de eerste vrouwelijke plaatsvervangend schipper binnen de KNRM. Een bijzondere mijlpaal waar ze in Lemmer nog altijd heel trots op zijn. “Dit moment vind je ook terug in het boek ‘200 jaar KNRM’ wat ter gelegenheid van dit jubileum is uitgebracht.”

Unieke vrijwilligersorganisatie

De aandacht voor dit 200-jarig bestaan was heel belangrijk in de ogen van Aleid: “De KNRM is een unieke vrijwilligersorganisatie, die zichzelf volledig bedruipt. We hebben geen overheidssteun. Donaties, schenkingen en giften zijn de inkomsten. Dus besef, langs de hele Nederlandse kustlijn met de Waddeneilanden en langs het IJsselmeer worden de mensen bij nood op het water gered door vrijwilligers. Alleen bij acht drukke reddingstations aan de Noordzee zijn enkele beroepsschippers. Maar de KNRM opereert dus volledig zelfstandig en is blij met elke donatie of gift. Ik ben jaren geleden wel eens naar oud-premier Balkenende geweest om hier aandacht voor te vragen.”

Verantwoordelijk voor het complete reilen en zeilen

Vanaf 2014 tot en met 2025 vervulde Aleid de rol van COO (Coordinator Opleiden en Oefenen) binnen de plaatselijke commissie. Sinds 2025 is ze secretaris van het station in Lemmer. “Een secretaris is verantwoordelijk voor het complete reilen en zeilen van het station. Ik moet alles in goede banen zien te leiden.” Op het moment van dit interview is iedereen, die betrokken is bij de KNRM in Lemmer, druk met de doop van hun nieuwe reddingboot Merle.

Lid in de Orde van Oranje-Nassau

Haar zilveren jubileum bij de KNRM is niet ongemerkt voorbij gegaan. Namens de bemanning en de commissie ontving Aleid cadeaus als dank voor haar jarenlange inzet. Daarnaast werd ze geëerd met een bronzen legmedaille. Er werd stilgestaan bij alles wat ze voor de KNRM heeft betekend en natuurlijk bij de vele mooie en bijzondere momenten die daarbij horen. Eerder, in 2024, is ze benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. “Die dag moest ik bootcamp geven. Maar mijn man vertelde mij dat ik mooie kleren aan moest doen omdat hij mij met iets wilde verrassen. Ik liet me zomaar niet overhalen en was van plan gewoon mijn sportkleren aan te doen en naar de bootcamp te gaan. Maar toen mijn zus ook zei dat ik beter mooie kleren aan kon doen, heb ik dat toch maar gedaan. Later in de auto merkte ik dat we naar Joure reden. “Het zal toch niet?” Dacht ik bij mijzelf. Een lintje hoefde voor mij niet. Ik beschouw vrijwilligerswerk als normaal. Toch mocht ik de onderscheiding in ontvangst nemen als dank voor mijn inzet.”

Reddingsacties

Met de reddingboot het water opgaan om mensen te redden is voor de bemanning de grootste uitdagende taak. “Bijzondere acties die mij door de jaren heen zijn bijgebleven is bijvoorbeeld de motorkruiser die met veel wind voor het eerst het IJsselmeer op was gegaan, met zes kinderen aan boord. Op de terugweg van een andere actie zagen we al dat het niet goed ging. Er werd meteen koers gezet naar het schip. Zodra ik aan boord stapte, keerde de rust meteen terug. Daar is de vrouw die ons komt redden. Met hier een teiltje en daar een bemoedigend woord hebben we boot veilig teruggebracht.”

Een andere actie begon bij de pizzeria in Lemmer. De pieper ging af toen Aleid en haar gezin net de pizzeria uitkwamen. Met één kind achterop fietste ze zo snel ze kon naar het boothuis. De burgemeester zag het allemaal gebeuren en reed er in zijn auto achteraan. Bij het boothuis zei hij: “Weet je wel dat je nog een kind achterop hebt? Ik pas wel even op, ga jij maar snel die mensen helpen!” Natuurlijk was haar man al onderweg, maar het is een mooi verhaal dat is blijven hangen. “Er was ook een keer een boot met brand in de motor”, lacht Aleid. “Toen ik aan boord ging, kreeg ik in plat Amsterdams te horen: Ik wist wel dat Baywatch bestond. Veel reddingsverhalen worden verteld in de podcast Redders op zee. Als mensen hierin geïnteresseerd zijn, is het de zeker moeite waard om deze verhalen te beluisteren.”

Bootcamp

Naast haar activiteiten voor de KNRM is ze ook zus, van het bootcampduo Mijn zus & Ik (www.mijnzusenikbootcamp.nl). Op het strand van Lemmer geven Aleid, haar zus Wieteke en andere leden van het team drie avonden en twee ochtenden per week les in bootcamp. “Ik heb elf jaar in een sportschool gewerkt. Mijn zus Wieteke was professioneel langebaanschaatster en later nog jaren marathonschaatster. Jaren geleden organiseerden wij bootcamp voor een ploegje vriendinnen. Daar beleefden we zoveel plezier aan dat het is uitgegroeid tot wat het nu is. Het is gewoon zo ontstaan, dat is het mooie. Het is nog steeds fantastisch om te doen. Bewegen is voor iedereen en iemand kan meer dan hij of zij denkt. Er is geen reden om niet te bewegen. Wij begeleiden bijvoorbeeld ook mensen die terugkomen na een ziekte. Alle oefeningen zijn aan te passen. Het heeft ook niets met leeftijd te maken. De jongste die op dit moment meetraint is 14 en de oudste is 76 jaar. Het is de kunst om niet in beperkingen te denken. Er is zoveel mogelijk. Dat ervaar je bij ons.”

De Heale Lemster

Organiseren zit in haar DNA. Want Aleid maakt ook deel uit van het vierkoppige bestuur van het jaarlijks terugkerend hardloopevenement De Heale Lemster, dat voor volgend jaar op 7 februari op de planning staat. “Het begon allemaal tijdens de coronaperiode. We zijn toen gestart met dertig deelnemers. Inmiddels gaan we naar al naar de vijfhonderd lopers. Waar iedereen vaak veel moeite moet doen om vrijwilligers te krijgen, staan ze bij ons in de rij. We hebben een hele hechte community met onze bootcampgroep, die ons hier graag bij helpt. Wat wij doen is nooit commercieel. Mensen blij maken en in beweging krijgen, dat is waar het om gaat.”

Iets voor elkaar betekenen

Iemand blij maken, iemand in beweging krijgen, iets voor een ander betekenen is de rode draad in alles wat Aleid doet. Of het nu gaat om iemand die op het IJsselmeer in problemen is geraakt, of om iemand die na een ziekte weer wil gaan bewegen of om honderden mensen die samen een hardloopwedstrijd lopen, het gaat bij haar altijd om de mensen. Zelf maakt ze daar weinig woorden aan vuil. Voor haar is het normaal om iets voor een ander te doen. “Ik hoop mensen te inspireren door te laten zien hoe mooi het is dat je iets voor elkaar kunt betekenen.”