Coen Rijpma reed zeven beroemde voorjaarsklassiekers in zeven dagen: “Eén keer per jaar iets ondernemen waarvan je niet zeker weet of je het haalt”

Grote uitdagingen op het sportieve vlak passen bij Coen Rijpma. Bovendien doet hij dit niet zomaar. Met zijn prestaties brengt hij de Antoinette Foundation onder de aandacht van het grote publiek. De stichting met de naam van zijn vrouw, olympisch schaatskampioene Antoinette Rijpma-de Jong, wil bijdragen aan een samenleving waarin kinderen zich gezien, gehoord en veilig voelen, met als ultieme doel een wereld zonder pesten.

Zware val

Zijn drang om op sportief gebied steeds zijn grenzen op te zoeken heeft een duidelijke oorsprong. “In 2017 ben ik in een wielerwedstrijd heel hard gevallen. Ik had 21 botbreuken en twee klaplongen. Er kwam een traumahelikopter, het was kantje boord. Die val betekende voor mij het einde van de wedstrijdsport.”

“Omdat fysieke en mentale uitdaging echt iets voor mij is, ging ik het leger in en slaagde voor de opleiding tot het korps commandotroepen. Toen ik een relatie kreeg met Antoinette pasten die werkzaamheden niet meer bij ons leven. We waren allebei heel veel onderweg. Ik ben nog in de zorg werkzaam geweest, maar nu heb ik mijn eigen foto- en videobedrijf, waardoor ik mijn eigen tijd kan indelen.”

Tour de France

“Met Antoinette leef ik in de sportwereld, waarin voortdurend doelen worden gesteld. Zelf had ik als jonge renner altijd de ambitie om de Tour de France te rijden, samen met een Engelse vriend van mij. Helaas kwam mijn vriend plotseling te overlijden, op 32-jarige leeftijd. Ik zou getuige zijn op zijn bruiloft… De val en zijn plotselinge overlijden zijn momenten die je kijk op het leven veranderen. Ze zorgen ervoor dat ik iets wat ik graag wil niet uitstel. En daarom heb ik vorige zomer de Tour de France in mijn eentje gereden, voor hem en voor de Antoinette Foundation.”

Coen reed alle etappes van de Ronde van Frankrijk, steeds één dag vóór het officiële peloton. Met deze prestatie zette hij de Antoinette Foundation in de schijnwerpers en kreeg hij zelf veel nieuwe volgers op social media. Zijn inspirerende vlogs vol enthousiasme spreken aan, want een steeds groter wordend aantal mensen wil op de hoogte blijven van zijn avonturen.

Samen kom je verder

Het rijden van de Tour de France smaakte naar meer. Met de uitdaging van deze zomer legde hij de lat nog hoger voor zichzelf, namelijk zeven beroemde voorjaarsklassiekers in zeven dagen voltooien. Achteraf concludeert hij lachend: "De 21 etappes van de Tour gingen me makkelijker af dan de week met de klassiekers. Het was zo ontzettend warm.”

Ondersteuning bij zijn extreme sportieve uitdagingen krijgt Coen van fysiotherapeut, S&C coach en oud-marinier Dennis Houtenbos. “Een goede voorbereiding is natuurlijk heel belangrijk. Je traint er heel gericht voor, maar je moet ook de routes kennen, goed materiaal hebben, goed weten wat je aankunt en juiste voeding tot je nemen.”

Robert de Jong van Specialized Fietsen helpt hem aan goed materiaal. “Robert is zelf Nederlands kampioen geweest bij de amateurs en is altijd heel betrokken bij wat ik doe. Ook al was het helemaal buiten zijn comfortzone, hij is de klassiekerweek met mij meegefietst. We vulden elkaar goed aan. ’s Ochtends was hij fit en moest ik vaak op gang komen. Dan kon ik me aan hem optrekken. Aan het eind van de rit was ik er weer en had hij wat aan mij.”

Overleven in de hitte

Over hoe je in zeven dagen zeven klassiekers rijdt, in extreme warmte, kan Coen met gemak een boek schrijven. Het werd een onvergetelijk avontuur. Alle dagen reed hij meer dan 200 kilometer en het totale aantal hoogtemeters van de ritten komt uit boven de 20.000. “We begonnen in Italië, met de Strade Bianche. Het Toscaanse landschap is prachtig. Het was onze eerste rit. We waren nog fris, hier heb ik van kunnen genieten.” De volgende dag stond Il Lombardia op het programma. “We waren nog niet gewend aan de hitte. We hadden al een rit in de benen. We gingen gewoon ’s ochtends van start. Het werd loodzwaar, want midden op de dag was het extreem warm.”

Finish op wielerbaan

Milan - San Remo, de langste ééndag-koers in het professionele wielrennen van 300 kilometer, was relatief goed te doen. “Van die dag heb ik weer kunnen genieten. Maar de nacht voor Parijs - Roubaix heb ik niet kunnen slapen. Ik had enorme pijn in mijn buik. Het was zo erg dat ik onze coach Dennis heb gebeld. Na zijn adviezen ging het gelukkig beter. We besloten in de nacht van start te gaan om voordat het warm werd al veel kilometers te hebben afgelegd. Achteraf was dit een hele mooie tocht om te fietsen. We zijn gefinisht op de bekende wielerbaan.”

De Ronde van Vlaanderen was vervolgens opnieuw zwaar afzien. “De eerste 140 kilometers waren een strijd. Het ging trap voor trap. Het was echt aftellen. Op een bepaald moment zijn we bij een supermarkt gestopt om te drinken en af te koelen met ijs. Daar kwamen twee vrienden, Arne Vandenbroecke en Hartthijs de Vries, meefietsen. Dat gaf ons nieuwe energie. Samen kwamen we goed aan.”

Warmste dag

Op de warmste dag ooit gemeten fietsten Coen en Robert van Luik naar Bastenaken en weer terug naar Luik. “Het was opnieuw lastig omdat het zo ongelofelijk warm was. We startten in de nacht. Ik voelde me niet fit. Na 50 kilometer ging het weer een beetje. Het is een parcours waarbij je heen en terug fietst, dat was mentaal wel fijn. We knipten de route op in kleine stukjes en stopten om ons te koelen met ijs en goten bidons met water over ons heen. Het hielp ook dat Antoinette en haar zusje Michelle op het laatste deel van de route aanwezig waren.”

Goede slotrit

De laatste uitdaging was de Amstel Gold Race. “We waren weer in Nederland, het was de laatste dag. Vrienden en familie waren erbij. Zeven klassiekers in zeven dagen, in extreme hitte, we hebben het gedaan. Het laatste deel van 80 kilometer was een ‘social ride’ waar ook anderen met ons meefietsten. Maar het was voor ons niet meer te doen om rustig met hen te fietsen, we wilden ons eigen tempo houden en we wilden maar een ding: finishen.”

“Het is ons gelukt en als ik erop terugkijk, ben ik daar bijzonder blij mee en dankbaar voor. Het is sowieso een pittige uitdaging, maar het extreem warme weer maakte deze inspanning loodzwaar. Onze coach Dennis heeft ons uitstekend begeleid. Hij stelde ons gerust, hield onze waarden medisch in de gaten en vertelde wat we het beste konden doen.”

Het leven na de klassiekers

De eerste dagen na deze uiterst zware inspanning kon Coen geen fiets meer zien, maar dat gevoel ging snel voorbij. Nu vertelt hij vol energie over de nieuwe evenementen die op de planning staan. “Ik ga sowieso het EK in Houffalize, België, rijden en afhankelijk van deze uitslag kan het ook zo zijn dat ik naar Australië afreis voor het WK Gravel. Maar dat weet ik nu nog niet, dat gaan we zien. Binnenkort zijn er nog een aantal profcriteriums, bijvoorbeeld in Steenwijk, die ik graag wil rijden.”

Gedeelde passie voor wielrennen

De liefde voor de wielersport deelt hij met Antoinette. Zij maakte kort geleden haar wens bekend ook graag als wielrenster aan de Olympische Zomerspelen te willen deelnemen. “Ik ben een beetje gekleurd”, lacht Coen. “Maar in mijn ogen is Antoinette een uitstekend wielrenster. Haar resultaten horen bij de wereldtop.”

Wat de gouden plak op de 1500 meter, die Antoinette deze winter won in Milaan, voor hen allebei betekent, valt moeilijk in woorden te vangen. “Ze heeft zoveel ervaring en weet zo goed wat ze moet doen om haar doel te bereiken. Ze had één kans, als alles zou kloppen. En dat deed het. Ze won goud. Het is nog nooit voorgekomen dat een vrouw zowel op de zomer- als op de winterspelen een medaille haalt. Als dat haar gaat lukken, zou dat natuurlijk helemaal fantastisch zijn.”

Inspirerende levensvisie

Zelf blijft hij openstaan voor nieuwe sportieve uitdagingen op zijn levenspad en deze levensvisie wenst hij iedereen toe. “Ik denk wel eens, iedereen zou minstens één keer per jaar iets moeten ondernemen waarvan je niet zeker weet of je het haalt, maar dat je wel heel graag wilt. Het hoeft niet groot, het kan ook iets kleins zijn. Als je dat lukt, geeft dat zoveel zelfvertrouwen, zoveel levensvreugde, zoveel energie en voldoening. Dat maakt je leven mooi.”