Solexclub AOW Joure viert veertigjarig jubileum; Door de Solex elkaar vinden in eenvoud, traditie en het buiten zijn

Solexclub A.O.W. Joure was geboren. A.O.W. staat voor Altijd Onder Weg. Een knipoog naar een opmerking van de oma ‘beppe Janke’ van de voorzitter. “Toen zij haar AOW kreeg, had ze meer geld te besteden dan daarvoor, en daarom was ze ineens altijd onderweg om leuke dingen te doen”, vertelt Hinke, de weduwe van de onlangs overleden Ynte Kuindersma.

Tijd voor een feestje
Rudi de Bruin, secretaris van de club, zeven jaar lid, laat weten dat om het 35-jarig bestaan te vieren er een jubileumboek is uitgegeven vol met foto’s en verhalen, tochten, anekdotes, portretten van trouwe leden. De club heeft ongeveer honderd leden. Ook was er een uitje op de Simmerwille georganiseerd, maar toen kwam covid en ging het feest niet door. Dit jaar is dit alsnog gebeurd en vierden zij hun veertigjarig bestaan al varend onder het genot van een hapje en drankje. Vanaf dag één is er een eigen clubblad, dat drie keer per jaar verschijnt. “Tijdens de viering ontvingen de leden het nieuwste clubblad met een extraatje, een mooie geborduurde badge”, vertelt de trotse secretaris.

Gemeenschapsgevoel
Wat deze club bijzonder maakt, is niet alleen de liefde voor de Solex zelf, maar vooral de gemeenschap eromheen: een groep mensen van verschillende leeftijden - van 17 tot 86 jaar - die elkaar vinden in eenvoud, traditie en het buiten zijn. Achter elke tocht schuilt een schat aan herinneringen die samen het verhaal van Solexclub AOW vormen. Het fijne is dat iedereen wel ergens verstand van heeft, waardoor je elkaar ook goed kunt helpen.

Anekdotes aan de keukentafel
Hoe bijzonder die gemeenschap is, blijkt uit de verhalen die tijdens het gesprek aan de keukentafel van Hinke over tafel komen. Ynte overleed in november 2025, “Ik mis hem; hij was altijd bezig en kende zoveel mensen, en die mensen komen nog steeds op bezoek.” Ook al heeft ze nog nooit op een Solex gereden, ze is wel lid van het eerste uur en weet alles van de club. Ze waren dan ook 58 jaar samen, waarvan 56 jaar getrouwd.

Samen op de Solex tochten maken
“De tochten worden vaak bedacht door leden, die hun woonplaats als start en eindpunt gebruiken. Zo kom je elke keer ergens anders. Het lid dat bedenkt, rijdt voorop, de rest erachteraan en er is altijd iemand achteraan die de route ook kent. Daarnaast is er een bezemwagen met een reservesolex. We wisselen het besturen daarvan, want we willen natuurlijk ook graag op de Solex rijden”, vertelt Rudi enthousiast. “We deden een keer de Elfstedenroute in twee dagen, we sliepen in een gebouw van de padvinders, allemaal op luchtbedjes, behalve Ynte, die sliep in een Cornel bus (zijn voormalige werkgever) waar hij een matras in had gelegd, zo was hij”, grapt Rudi. Hinke: “Ynte was een keer over de kop gegaan en hij kreeg ‘m niet meer aan de praat, met een kwaaie kop zei hij: “Ik zaag dat ding doormidden”, bleek uiteindelijk een klein kogeltje uit de benzinepomp weg te zijn. De oplossing bleek simpel en bij de hand: het balletje uit de vulpen-inktpatronen en hij reed weer.”

Gehaktballen van Hinke
Rudi: “Elk jaar is er dé gehaktballentocht, nu de Ynte avondtocht, die start bij Hinke en Ynte, en eindigt daar met gehaktballen. Ook afgelopen mei kwamen we weer bij Hinke gehaktballen eten, met zo’n veertig man.” Op het erf van de familie Kuindersma staat een schuur, met een zolder, die ook bezocht is door voormalig premier Mark Rutte. Hier is een complete verzameling te vinden van Solexspullen en kermisattributen, de andere passie van Ynte. Er staan een stuk of tien Solexen – klein en groot-, jassen, helmen, er hangen foto’s, krantenartikelen, bordjes, items die allemaal de Solex als gemene deler hebben. Ynte is helaas niet meer, maar zijn liefde voor de Solex leeft voort in zijn spullen en de club.