JOURE - Werken bij de brandweer is meer dan een baan; het vraagt betrokkenheid, teamwork en de bereidheid om op elk moment klaar te staan voor een ander. In dit verhaal draait het niet om cijfers of procedures, maar om de mensen achter de uitruk.
We gaan in gesprek met vrijwilligers van de brandweer in Joure: ieder met een eigen achtergrond, motivatie en ervaring. Wat maakt dat iemand die pieper altijd bij zich draagt? Hoe combineer je dit met werk en gezin? Als de pieper gaat, zijn ze binnen enkele minuten op de kazerne, omgekleed en onderweg naar de melding. En wat betekent het om aanwezig te zijn op momenten waarop het er écht toe doet?
Jappie Veenstra - Foto aangeleverd
Van melder tot redder
Jappie Veenstra (36) is vrijwilliger bij het korps in Joure. Dat doet hij inmiddels zeven jaar. In het dagelijks leven werkt hij als boswachter bij Staatsbosbeheer boswachter in Súd-West Fryslân. Hij woont met zijn vriendin en dochter in Joure. “Ik wilde graag iets voor anderen betekenen en de brandweer leek mij interessant, ik heb meegelopen en uiteindelijk gesolliciteerd.” Naast manschap is Jappie ook chauffeur, afwisselend op het Hulpverleningsvoertuig met zwaardere hulpmiddelen of de tankspuitwagen. “Binnen tien minuten beland je in een totaal andere situatie.”
Jappies indrukwekkendste melding, was een uitruk, zo’n drie jaar geleden, waarbij hij zelf de melder was. “Mijn dochter was net geboren en we hoorden dat er iets gebeurd was. Ik ben er heen gerend en zag de auto op de kop liggen met de deuren dicht, ik wist dat de mensen er nog in zaten. Ik ben zelf de sloot ingegaan en heb de deuren gelukkig gemakkelijk open gekregen. Toen ik de sirenes hoorde, was ik opgelucht dat ze er aan kwamen. Samen is toch beter dan alleen. Het is wel bijzonder dat je nu ook weet hoe het voor een melder voelt.”
Iris de Vries - Foto aangeleverd
Met adrenaline en hart voor de gemeenschap
Ook Iris de Vries (35) is één van de vrijwilligers bij de brandweer in Joure. Ze is moeder van twee dochters (7 en 9 jaar) en heeft een kantoorbaan in Joure. De brandweer zit diep geworteld in haar familie. “Als kind wist ik al dat ik later bij de brandweer wilde, dat is er met de paplepel ingegoten.” Haar vader was 35 jaar actief als bevelvoerder en ploegleider, ook haar pake was vrijwilliger.
In 2021 besloot Iris de stap te zetten en te solliciteren. Na een stageperiode, medische en sportkeuringen volgde ze de opleiding tot manschap, die bijna twee jaar duurde. “Het is uitdagend en spannend. Ik houd van de adrenaline en zet mij graag zinvol in voor mens en dier en de gemeenschap.” Het combineren van het vrijwilligerswerk met haar gezin vraagt flexibiliteit, maar ze voelt zich daarin gesteund. “Mijn man staat volledig achter deze keuze. Dat is heel fijn, want je laat toch je gezin achter. Ook kleinere inzetten, zoals mensen uit een lift helpen of een kat uit het riet redden, zijn waardevol.”
Naast de serieuze kant is er ook ruimte voor verbinding met de gemeenschap. “Ondanks het leed proberen we er ook op een leuke manier te zijn voor de gemeenschap.” Zo organiseerde het korps op een warme zomerdag een waterspektakel op de Teletubbie bult voor kinderen. Iris: “Een mooie vrijwilligersfunctie die veel voldoening geeft, met veel kameraadschap en af en toe een feestje.”
Oebele van der Bij - Foto aangeleverd
Ervaring en verantwoordelijkheid
Waar Jappie en Iris nog relatief nieuw zijn, is er ook een vrijwilliger met 26 jaar ervaring: Oebele van der Bij (57) uit Joure. Hij werkt als inkoper bij Jacob Douwe Egberts en heeft een dochter van 19 jaar. Zijn fascinatie voor hulpverlening begon al vroeg; als kind was hij vaak bij de ambulancedienst waar zijn vader werkte. Die indrukken groeiden uit tot een blijvende motivatie om zelf te helpen.
Oebele zet zich in als brandweerman, chauffeur én bevelvoerder. In die laatste rol draagt hij veel verantwoordelijkheid: hij coördineert het team, neemt beslissingen onder druk en bewaakt de veiligheid van collega’s en slachtoffers. “Vooraf weet je nooit waarvoor je wordt opgeroepen. Juist die combinatie van spanning, afwisseling en verantwoordelijkheid maakt het brandweerwerk voor mij zo waardevol.”
Zijn eerste uitruk herinnert hij zich nog goed: “Het was meteen serieus. Iemand zat heftig bekneld en was zwaar gewond. Dat maakte indruk en liet meteen zien hoe belangrijk snel en zorgvuldig handelen is.”
Hoewel hij professioneel met ingrijpende situaties omgaat, blijven sommige plekken en momenten hem bij. “Wanneer emoties van betrokkenen meespelen, neem ik bewust afstand om mezelf te beschermen. Om fit te blijven en mijn hoofd leeg te maken, sport ik veel: kickboksen, fietsen en hyrox.”
Het zijn vooral de momenten waarop hij echt iets kan betekenen die hem motiveren: een brand snel onder controle krijgen, slachtoffers veilig bevrijden of tijdens een reanimatie zien dat een leven weer hoopvol kan zijn.
Hulpverleningsauto - Foto aangeleverd
Samen sterk: het korps van Joure
Op dit moment zijn er zo’n 24 vrijwilligers bij de brandweer in Joure. Wie vrijwilliger wil worden, doorloopt eerst een medische keuring (PPMO) en een stage van drie maanden.
Elke maandagavond komen de vrijwilligers samen om te oefenen. Daarnaast moet je zelf fit blijven; er vinden regelmatig keuringen plaats. Jappie: “Je moet met je pak en uitrusting honderd treden omhoog lopen bijvoorbeeld om je evenwicht te checken, net zoals je hartslag, ogen en gehoor worden gecontroleerd.”
Tijdens de opleiding en oefeningen leer je samenwerken onder druk, communiceren in uitdagende situaties en blijf je jezelf ontwikkelen. Iris: “Je maakt dingen mee die je nergens anders beleeft en dat schept een bijzondere band.”
Is het iets voor jou, meld je dan aan! Voorwaarde: in Joure wonen en het liefst ook werken. Bel 06-20191989 / www.brandweer.nl/kazerne/joure/
Tekst: Lotte van der Meij
