GOÏNGARIJP - Zangvereniging Us Lyts Doarpke bestaat deze maand honderd jaar. De naam van de zangvereniging zou je bijzonder kunnen vinden. Aan de andere kant: de verenging werd opgericht in Goïngarijp en was honderd jaar geleden en is dat nu nog steeds, een klein dorpje. Tegenwoordig wordt niet meer daar maar in Joure gerepeteerd in it Toanhûs. “Er is eens een dirigent geweest die het idee opperde de naam te veranderen, maar er was verder niemand die er zo over acht”, zegt bestuurslid Dieuwke Boersma. “We zijn trots op de naam en die blijft, ook al zingen we nu al jaren in Joure.” Het eeuwfeest werd onlangs gevierd met een jubileumconcert in de Hobbe van Baerdt Tsjerke in Joure.
Het koor bestaat uit negentien mannen en vrouwen, verdeeld in de vier stemmen bas, tenor alt en sopraan. “We hebben vroeger ook wel eens zo rond de twintig leden gehad dat we zeiden: ‘het wordt allemaal wel een beetje krap zo’. Dan krabbelde het later weer wat op. Op de top hadden we 35 leden, groot is het nooit geweest. Maar negentien is wel wat klein. Het probleem is ook dat je er geen mensen meer bij krijgt. Deze manier van zingen spreekt niet meer aan. Als jonge mensen willen zingen gaan ze bij een popkoor. Of je moet een klassieke opleiding hebben gehad en het in die richting zoeken. Maar niet in een dorpskoortje dat gewoon gezellig met elkaar zingt. Meer willen we misschien ook niet zijn.”
Trots
“We zijn een klein koor, maar zingen wel met heel veel plezier en hebben een grote sociale aandacht voor elkaar. Het is meer dan alleen het zingen. Iedereen doet zijn best, er wordt serieus gezongen. En als je met zijn allen een lied hebt ingestudeerd en het klinkt mooi, dan zijn we best trots. Dan krijg je een stukje voldoening, maar aan de andere kant is het ook heel gezellig. De pauze is ook heel erg leuk. Dan drinken we koffie of thee en wordt er bijgekletst. Dat is ook een heel belangrijk punt.”
Al 45 jaar lid
Zelf is ze het voorbeeld van mensen die al heel lid zijn en zingt ze al sinds 1980 bij het koor. “Mijn ouders zongen er ook bij. Toen mijn ouders in Terkaple kwamen wonen, wilde mijn moeder ergens bij. Dat werd bij het koor, in 1963. We zongen thuis altijd, dus mijn vader ging er later ook bij. Later ben ik er ook bij gegaan en dat is zo gebleven. Ik vind het nog steeds erg gezellig.” De geschiedenis herhaalt zich (ten dele) want ook in huize Van der Meer - Boersma werd en wordt veel gezonden. Maar dat heeft niet geresulteerd in nieuwe aanwas. “Mijn man maakt muziek, speelt gitaar en zingt ook, maar hij wil niet bij het koor. Ook de kinderen niet. Maar als er een gelegenheid is zoals met Sinterklaas, wordt er een liedje gemaakt en wordt er gezongen.”
Eigen lied
Het koor treedt een vier keer per jaar op. Vaker hoeft voor de meeste leden niet, maar heeft ook een financiële reden. Er staat in de persoon van Hélène Vijver een professionele dirigent voor de groep en die moet nu eenmaal bij optredens extra betaald worden. Hoogtepunt van Us Lyts Doarpke is de jaarlijkse eigen kerstzangavond. Vanzelfsprekend worden dan kerstliederen gezongen. “Maar”, benadrukt Boersma, “we zijn geen kerkelijk koor. “Bij kerkdiensten zingen we liederen die daar goed gezongen kunnen worden, niet per se christelijk werk. ‘Halllelujah’ van Leonard Cohen bijvoorbeeld en een lied over vrede.” Maar ook een cantate van Bach, liederen uit opera’s en Friese liedjes behoren tot het repertoire. Niet zonder trots meldt Dieuwke Boersma dat het koor zelfs een eigen Fries lied heeft, met de naam van het koor als titel.
Tekst: Richard de Jonge
