Algemeen

Sjoukje en Broer gaan swingend door het leven: “Het mooiste zou zijn als we te zijner tijd dood op de dansvloer neervallen”

Door: Riemie van Dijk

Welke muziekstijl dan ook: blues, reggae, ska, folk, bluegrass, hardrock, symfonische rock of punk. Waar dan ook, bij vrijwel elk live optreden binnen en buiten de provincie zijn Sjoukje Faber (83 jaar) en Broer Zeldenrust (76) van de partij. En dat doen ze soms wel twee tot drie avonden per week. 

Afbeelding
Dirk Caremans

We spreken dit stel, dat pas na hun pensionering de dansvloer opzocht in hun woonplaats Bakhuizen. Eind 60’er/70’er jaren was Broer barkeeper/dj bij de jeugdsoos De Spiker in Hemelum. “We zetten een pick-up op een tafel en draaiden dan de destijds populaire plaatjes van onder andere The Rolling Stones en The Beatles”, blikt hij terug. “De pick-up stond op schuimrubber tegen het trillen. Twee gitaarversterkers zorgden voor stereogeluid en gelijktijdig lieten we tien lampjes meegaan op het geluid. Niemand die dat toen had. We hadden een bar overgekocht van een kroeg, visnetten aan het plafond en als lampjes drainagepijpen. Ja, dat waren de woeste jaren, overgoten met bier.” Na sluiting van deze club ging Broer als voorzitter naar ’t Swalkershûs in Bakhuizen. Daar werd ook altijd muziek gedraaid en namen leden nieuwe populaire lp’s mee van Pink Floyd, Iggy Pop et cetera.

Over de drempel 

Tot hun dertigste woonden zowel Sjoukje als Broer thuis bij hun ouders. Beiden hadden ze het best wel naar hun zin, totdat ze elkaar wandelend met hun honden tegenkwamen in het bos. “De eerste keer stopte hij niet, misschien was ie verlegen. Toen we elkaar later nog eens ontmoetten, deed hij dat wel om even met me te praten. Zo is het ontstaan”, vertelt Sjoukje. Als jong meisje wilde ze stewardess worden, maar vanwege de zorg voor haar moeder kwam het reizen er nooit van. Ze relativeert: “Waar je ook komt op de wereld, overal schijnt dezelfde zon. Het gaat erom dat jij je happy voelt en met Broer voel ik me happy.” Broer heeft zo zijn aangepaste versie van de ontluikende liefde: “Ik zocht een dame die niet al te groot en zwaar was: als ik haar over de drempel tilde, wilde ik niet jarenlang last van mijn rug hebben.”


Broer - Dirk Caremans

‘We moesten trouwen’

Inmiddels is het al weer 42 jaar geleden dat ze ‘de lapen gear smieten’. “We hebben eerst een aantal jaren ‘in zonde’ samengewoond’”, lacht Broer. “Maar we hebben destijds veel verbouwd in het huis. Sjoukje was de opperman en hield het overzicht; ik deed de bouwwerkzaamheden. Het huis was mijn eigendom, maar Sjoukje had er ook veel in geïnvesteerd. Jild is raar spul, dus hebben we voor de zekerheid gekozen voor een zakelijk huwelijk.” Met een brede grijns vervolgt hij: We zeggen altijd: ‘we moesten trouwen’. Als mensen vervolgens vragen: hoeveel kinderen hebben jullie dan, is het antwoord altijd: ‘geen’.”

Stilletjes genieten

Pas na zijn pensioen ging Broer weer op stap. “De eerste keer ging ie alleen naar Pink Floyd Project in Hindeloopen”, weet Sjoukje. “Ik zei: ga jij maar alleen. Bij mij thuis hoorde dansles bij de opvoeding. Bij Broer niet; hij luisterde alleen naar de muziek en stond dan stilletjes aan de kant.” De keren daarna ging ze wèl mee, maar op één voorwaarde: “Als het me wat doet, wil ik dansen en plezier hebben met de muzikanten. Wij gingen naar Café Bergsma in Easterein. Maar ik kreeg ‘m niet op de dansvloer’, herinnert ze zich. Gelukkig lukte het een andere jongedame wel en sindsdien betreden Broer en Sjoukje samen de dansvloer, zodra de muziek begint.

We gaan er gewoon heen

Ze hebben geen top tien van favoriete podia. “We gaan er gewoon heen en wachten af of het leuk is. De hoofdmoot is blues, maar we houden ook van reggae, ska, folk en rock. Waar we zoal geweest zijn? Bij Bergsma Easterein, Rock & Roll in Franeker, Neushoorn in Leeuwarden, Iduna in Drachten, Hieslum, Emmeloord, Volendam, Warns, Frieschepalen, Hedon in Zwolle, Mukpop, Lewinski in Sneek. En het Bolwerk in Sneek natuurlijk. Er was een periode dat we bijna woonden in het Bolwerk. In het begin spitten we de krant door, nu gebeurt het via de computer en Facebook. Een derde deel van onze kennissen zit in een band. Vaak zitten we na een optreden nog even na met een ploegje. Dan praten we over muziek of zitten we wat te gekjagen”, vertelt het stel.

Ook tijdens de coronaperiode gingen Broer en Sjoukje naar concerten, maar dat was één bonk ellende. “Je moest je inentingskaart laten zien en je zat met een paar man aan tafel. Toen ik na de tijd even een praatje wilde maken met de muzikanten, kwam er direct een bewaker naar me toe: dat mag niet”, pruttelt Broer. “Dus zijn we maar naar het bos gegaan”, glimlacht Sjoukje. “Daar is alle ruimte.”


Broer - Dirk Caremans

Stop, politie

Afspreken wie van hun tweeën de BOB is, is niet nodig. Broer heeft de drank volledig afgezworen: “Ik drink al niet meer sinds 2017.” En Sjoukje heeft ook geen drank nodig om plezier te hebben. Toevallig was zij het die reed, toen ze het teken ‘Stop, politie’ achter zich zagen. “We werden ingehaald door de politie. Toen we de auto aan de kant hadden gezet, zeiden ze: Uw rechter voorlamp doet het niet”, grijnst Broer. “Ik ben er naartoe gelopen, heb er een klap op gegeven en toen deed ie het weer.”

Geen ruimte meer op de dansvloer

Bands zien Broer en Sjoukje graag verschijnen. Broer: “We waren een keer naar het Bolwerk geweest en reden daarna nog even door naar het Theehuis in Grou. We kenden de mensen die in die muziekgroep speelden. Maar ze waren voor het behang aan het spelen: iedereen bleef aan de kant staan. Afijn, wij lopen naar voren en beginnen te dansen... Vijf minuten later konden we niet meer op de dansvloer, zo druk was het. De band zei naderhand: de derde set werd het pas leuk.” Broer’s analyse: “Vrouwen willen vaak wel dansen, maar bij de meeste mannen moet er eerst drank in het lijf.“

Ze krijgen veel positieve reacties van omstanders, vertelt Sjoukje: “Als we jullie leeftijd hebben, hopen we dit ook te doen. We willen jullie adopteren als pake en beppe, kan dat? Zijn jullie ingehuurd? Of: niks stugge Friezende Friezen moeten het doen!”


Broer - Dirk Caremans

De Broer & Sjoukje Blues

Voor Broer is het meest memorabele moment in hun dansende leven een concert van het Blue Sunday duo in Bakhuizen, waarbij Sjoukje in het complot betrokken was. “We waren uitgenodigd voor de verjaardag van de hond, zitten daar met koffie en een praatje en de dame van het duo liep zenuwachtig heen en weer. Toen kwam het hoge woord er uit. Wij hebben nieuw bluesnummer gemaakt, willen jullie dat horen?” Vervolgens speelde het duo een speciaal voor Broer en Sjoukje gecomponeerd lied: Bûter, brea en fette blues. “Na afloop kwamen ze nog aanzetten met een pakketje met bedrukte mokken en dit T-shirt”, vertelt Broer, terwijl hij zijn trui omhoog trekt.

‘Je voelt je verlicht’

Je ziet Sjoukje zichtbaar genieten op het filmpje dat toen gemaakt is. “Als er muziek is en je danst, voel je je verlicht. Lichamelijke pijntjes voel je niet”, licht ze toe. Broer vult aan: “En als je geestelijk minder wordt, helpt muziek je uit te leven. Ik praat wel eens met muzikanten die met jaren ‘50 en ‘60 nummers optreden in bejaardenhuizen. Dan gebeurt er wat: muziek verbindt, muziek is universeel.” De opmerking over deze muziekperiode roept direct een nieuwe herinnering op. Broer laat een foto zien van een versierde wagen in de optocht van Bakhuizen. Op een kar getiteld ‘Woodstock’ staan hij en Sjoukje in gepast kleding te swingen.

Altijd iets om naar uit te kijken

Het mag duidelijk zijn: Sjoukje en Broer genieten met volle teugen van het leven. Broer: “We hebben altijd iets om naar uit te kijken in het weekend. We gaan door zolang het kan. Het mooiste zou zijn als we te zijner tijd dood op de dansvloer neervallen.”

Als het stel me de deur uit laat, vertellen ze nog even over de plannen van het weekend: donderdagavond, zaterdagavond en zondagavond. “Daarna kunnen we weer even bijkomen.”

Op recept - Sjoukje en Broer weten uit persoonlijke ervaring hoe fijn het is om te genieten van muziek en dans. Dit besef dringt ook meer en meer door in zorg en welzijn. Aangrijpend voorbeeld hiervan is het YouTube filmpje waar een voormalig prima ballerina met de diagnose Alzheimer herleeft na het horen van de muziek van ‘het Zwanenmeer’. Liedjes luisteren voor, tijdens en na operatie blijkt pijn te verminderen. Muziek helpt ook bij chronische pijn. Muziek wordt gebruikt als middel in herstel na een operatie. Dansen op recept wordt onder andere ingezet bij mensen met Parkinson of Niet Aangeboren Hersenletsel. Er is wetenschappelijk bewijs van de effectiviteit van dansen.