Initiatief van ouders groeit uit tot passende woonplek in Sint Nicolaasga

Tekst: Wendy Noordzij
Foto’s: Zorggroep Hof en Hiem

Op de plek van voormalig basisschool De Beuk worden momenteel twaalf zorgappartementen gerealiseerd, aangevuld met diverse gemeenschappelijke en functionele ruimtes. Het initiatief biedt vanaf oktober een thuis aan volwassenen met een lichamelijke of verstandelijke beperking of autisme. Ze ontvangen zorg en ondersteuning en kunnen tegelijkertijd zo zelfstandig mogelijk wonen.

De initiatiefnemers zijn Baukje en Tjitte Feenstra, ouders van Albert, en Brenda en Hans Peter Bax, ouders van Stan. De echtparen waren op zoek naar een passende, lokale woonvorm voor hun zoon. Albert heeft de Noordzeeziekte, een erfelijke en progressieve neurologische aandoening en Stan heeft Chediak-Higashi, een progressieve aandoening waarbij het immuunsysteem ontregeld raakt en waarbij onder andere autisme voorkomt. Door hun combinatie van zorgbehoefte en normale begaafdheid sluiten bestaande woonvoorzieningen niet goed aan. “Jongvolwassenen met een fysieke zorgvraag of autisme zonder verstandelijke beperking konden in de omgeving van Sint Nicolaasga nergens terecht”, vertelt Feenstra.

Hans Peter Bax ziet dezelfde problemen bij Stan. “Stan valt ook buiten de bestaande voorzieningen. Hij heeft wel ondersteuning nodig en kan niet volledig zelfstandig wonen.” Bovendien wil zijn 25-jarige zoon graag in zijn vertrouwde omgeving blijven. “Zijn sociale leven speelt zich hier in het dorp af. Zijn vrienden wonen hier. Een aantal van hen heeft inmiddels een eigen woning. Terwijl Stan noodgedwongen thuis moest blijven wonen.”

Lang traject

Toen bekend werd dat gebouw De Beuk in Sint Nicolaasga leeg kwam te staan na het vertrek van de basisschool, besloten de ouders zelf in actie te komen. Het traject heeft uiteindelijk ruim zeven jaar geduurd. “De gemeente en woningcorporatie Dynhus stonden positief tegenover de plannen, we hadden een zorgondernemer gevonden en er waren al vijftien aanmeldingen van toekomstige bewoners”, aldus Feenstra. Toch liep het project vertraging op. “De zorgondernemer zag het uiteindelijk niet meer zitten en we moesten opnieuw op zoek naar een nieuwe zorgpartij. We hebben verschillende organisaties benaderd en uiteindelijk wilden Stichting Maeykehiem en Zorggroep Hof en Hiem ons helpen. Zij horen bij ons dorp. Daar zijn wij enorm trots op.”

Appartementen krijgen vorm

Inmiddels is het casco van het gebouw opgeleverd. Feenstra: “We hebben aangegeven wat we belangrijk vinden: een zelfstandig appartement met een keukenblok, een slaapkamer, een badkamer en een berging.” Bax vat het concept van de woonvorm kernachtig samen: “Door de voordeur wonen de bewoners op zichzelf en door de achterdeur krijgen ze de hulp die ze nodig hebben. Er is 24 uur per dag zorg beschikbaar.”

Binnenkort volgen individuele gesprekken met bewoners over aanvullende aanpassingen, bijvoorbeeld voor rolstoelgebruik of andere persoonlijke voorzieningen. “Er wordt echt gekeken naar wat iemand nodig heeft om zo prettig en zo zelfstandig mogelijk te kunnen wonen.”

Eigen vertrouwde omgeving

De eerste bewoners nemen naar verwachting begin oktober hun intrek. Stan en Albert kijken daar enorm naar uit. “Het is tijd om uit huis te gaan”, vertelt Stan. “Ik wil het liefst niet tot mijn veertigste bij mijn vader blijven wonen. Ik wil zelfstandiger worden en een eigen leven leiden in Sint Nicolaasga. Iedereen kent mij hier. Ik werk bij de Jumbo, ben medeleider bij het voetbal en actief bij het volleybal en de jeugdsoos.”

Ook Albert is enthousiast. “Fantastisch”, zegt hij. “Het heeft lang geduurd, maar de aanhouder wint. Ik vind het heel fijn dat er ook buitenruimte is. Ik woon nu tijdelijk in Lindestaete in Joure, maar daar is geen eigen ruimte waar je buiten kunt zitten.” Hij kijkt uit naar zijn terugkeer naar Sint Nicolaasga. “Het lijkt me veel leuker om weer in mijn eigen dorp te wonen. Dan kom ik veel makkelijker in contact met familie, vrienden en andere bekenden.”

Feenstra en Bax zijn heel blij met het eindresultaat. “Het is mooi om te zien hoeveel steun er vanuit het dorp komt. De woonvorm wordt echt breed gedragen. Daarom overwegen we om in september een open dag te organiseren, voordat de bewoners erin trekken.” Voor de ouders gaat het project uiteindelijk om meer dan alleen een woongebouw. “We hopen dat onze zoons hier oud kunnen worden.”