Balans hervinden na postcovid

In oktober 2023 kreeg Pieterjan van Boven (1965) keelpijn en twee dagen lang hoge koorts. ‘Ik voel me niet fit, maar ik kan nog wel zitten, dus even een dagje uitzieken en dan weer werken’, dacht hij. Dat typeert Pieterjan. Waarschijnlijk was het zijn tweede besmetting met corona; een zelftest bevestigde Covid.

In plaats van herstel namen de klachten toe. Vooral cognitief (concentratie, geheugen en het verwerken van informatie) merkte Pieterjan verschil. In gesprekken kon hij niet meer goed volgen wie wat zei. Hij had last van hersenmist en was snel overprikkeld door geluid. Daarnaast had hij last van vermoeidheid, spierpijn en -krampen, hoofdpijn, koude handen en voeten en problemen met zien. ‘Met drie kruiken ging ik het bed in.’

Na twee/drie maanden drong het besef door dat het niet goed zat. Tijdens een autorit merkte Pieterjan dat hij verkeersprikkels niet meer kon verwerken en geen snelle beslissingen meer kon nemen. Autorijden, ooit vanzelfsprekend, lukte niet meer. Na een jaar werkte Pieterjan weer op 30/40 procent. Zijn dagen waren strak begrensd: na het werk ging hij direct naar huis en naar bed. Voor andere activiteiten was geen energie. Tijdens een vakantie in Noorwegen maakte hij een wandeling, waarna meerdere rustdagen nodig waren. Terug op het werk werd de drukte hem opnieuw te veel en raakte hij overbelast.

Dagenlange terugval

Eind december 2024 startte Pieterjan met ergotherapie in een revalidatiecentrum. Hij moest leren doseren en signalen eerder herkennen. "Het lastige is dat je niet weet wanneer je te ver gaat." Vaak merkte hij pas een dag later dat hij over zijn grens was gegaan, met een dagenlange terugval tot gevolg. Ook cognitief liep hij vast. Bekende informatie kon Pieterjan nog verwerken, maar nieuwe informatie niet. Een rapport lezen lukte, alleen de samenhang ontbrak. "Tijdens het lezen was ik kwijt wat ik gelezen had." Dat maakte hem onzeker, omdat lezen en schrijven essentieel zijn in zijn werk. Door alles gefaseerd en gedoseerd aan te pakken, kwam er voorzichtig verbetering, maar hij bleef ziek.

Via een kennis hoorde hij al vrij vroeg in het ziekteproces over hyperbare zuurstoftherapie. Artsen waren echter terughoudend en ook het prijskaartje was hoog, waardoor hij eerst andere adviezen opvolgde. In maart 2025 besloot Pieterjan toch de stap te zetten. Na een intake startte hij met de behandelingen bij Antonius Hypercare. Hij nam dagelijks leesmateriaal mee. In het begin was dat moeilijk, maar al snel merkte Pieterjan dat hij teksten weer beter begreep. In de tweede week lukte het om een rapport te lezen wat eerder niet ging. De periodieke scoringstest liet een geleidelijke verbetering zien. Vanaf de derde week ging Pieterjan na zijn middagrust weer kort aan het werk. Geïsoleerde werkzaamheden lukten, snel schakelen bleef lastig. Op 12 juni rondde Pieterjan de behandeling af. In de vier weken daarna bouwde hij zijn uren weer op naar volledig werken, met duidelijke grenzen en minder hectiek.

Dankbaar

Nu, in 2026, kijkt Pieterjan met overtuiging terug op zijn keuze voor hyperbare zuurstoftherapie bij Antonius Hypercare. Hij is dankbaar dat hij de stap heeft gezet. Het gaat aantoonbaar beter met hem: zijn concentratie is terug, werken lukt weer en hij kan zijn dagen opnieuw vormgeven. Hoewel hij zijn grenzen bewuster bewaakt, overheerst vooral het gevoel dat hij zijn leven stap voor stap heeft teruggewonnen.

Cognitieve klachten bij postcovidsyndroom

Naast complexe wondproblematiek en bestralingsschade ziet drs. Moradi, arts hyperbare geneeskunde, ook patiënten met het postcovidsyndroom. “Veel van deze mensen kampen met cognitieve klachten”, vertelt hij. “Ze hebben moeite met concentreren, zijn sneller overprikkeld, vergeten afspraken of hebben het gevoel dat hun hoofd niet meer meewerkt. Dat kan een enorme impact hebben op het dagelijks functioneren.” Deze zogenoemde ‘hersenmist’ is voor veel patiënten frustrerend en moeilijk uitlegbaar aan de buitenwereld. Werkhervatting loopt vast, sociale contacten worden beperkter en het herstel lijkt stil te staan.

Voor een deel van deze patiënten kan hyperbare zuurstoftherapie een behandeloptie zijn. Hyperbare zuurstoftherapie is een behandeling waarbij patiënten in een speciale drukcabine plaatsnemen. De druk wordt verhoogd tot ongeveer 2,4 bar, terwijl de patiënt via een masker 100 procent zuurstof inademt. Door deze verhoogde druk lost er aanzienlijk meer zuurstof op in het bloedplasma. Dit zuurstofrijke bloed stimuleert op celniveau het herstelproces en kan, naast tal van andere mechanismen, ook helpen bij het reguleren van de ontstekingsreactie.

Wetenschappelijke onderbouwing

Bij Antonius Hypercare wordt deze patiëntengroep niet alleen behandeld, maar ook zorgvuldig gevolgd. Patiënten worden tot zes maanden na hun laatste behandeling in de tank gemonitord. Zij vullen vragenlijsten in, zodat systematisch wordt vastgelegd wat het effect van de therapie is op hun cognitieve klachten en dagelijks functioneren. Die gegevens zijn van grote waarde. Antonius Hypercare was de eerste die alle behandeldata van deze specifieke groep patiënten bundelde en verwerkte in een wetenschappelijke publicatie. Daarmee groeit stap voor stap de onderbouwing van hyperbare zuurstoftherapie bij postcovidsyndroom.

“Het is belangrijk dat we niet alleen behandelen, maar ook meten en analyseren”, aldus Moradi. “Alleen zo kunnen we objectief vaststellen wat het effect is en bijdragen aan verdere wetenschappelijke ontwikkeling van deze therapie.”

Voor een behandeling bij Antonius Hypercare is een verwijzing niet strikt noodzakelijk, maar wel wenselijk. De artsen zorgen ervoor dat verwijzers altijd een startbrief en een eindbrief ontvangen, zodat zij goed op de hoogte blijven van het behandeltraject en de behaalde resultaten.

Meer informatie? Neem contact op met Antonius Hypercare 0515 - 48 80 77 of kijk op de website.