De stille kracht van de herfst
De dagen worden korter, de lucht frisser en de geur van natte bladeren hangt weer in de lucht. De natuur vertraagt, en ik merk dat ik dat ook doe. Misschien komt het omdat ik 23 weken zwanger ben en druk ben met nieuw leven, maar het is ook deze tijd van het jaar die iedereen uitnodigt om gewoon even stil te staan. Om te voelen, te kijken en te bedenken: wat geeft het leven eigenlijk betekenis? In deze editie draait het daar toevallig ook om. Over mensen die iets in beweging zetten, elk op hun eigen manier.

Zo laat Antoinette Rijpma-de Jong zien dat sport veel meer is dan alleen winnen of verliezen. Met haar foundation zet ze zich in voor kinderen die wat extra steun kunnen gebruiken, zodat ieder kind zich gezien en gewaardeerd voelt. Een prachtig voorbeeld van beweging gebruiken om anderen te helpen groeien.
Dan is er Gea Brouwer uit Haskerhorne, die leeft alsof ze op een Amerikaanse ranch woont. Vrijheid is voor haar geen droom, maar een manier van leven. Een echte powervrouw die haar eigen regels schrijft en daarmee anderen beweegt hetzelfde te doen.
Ook in de verhalen over de honderdjarige VVV Sint Nyk en de 150-jarige IJsclub de Vriendschap proef je datzelfde gevoel van beweging en verbinding. Ze laten zien hoe tradities ons bij elkaar houden, hoe belangrijk het is om samen iets in stand te houden of dat nu een dorpsfeest is of een bevroren Nannewiid.
En dan is er nog Fokko Bosker die met zijn wandelgidsen uitnodigt om letterlijk in beweging te komen, maar ook om even stil te staan. Wandelen als manier om weer contact te maken met de natuur, en misschien ook met jezelf.
Alles en iedereen is op zijn eigen manier in beweging. Soms groot en zichtbaar, soms klein en stil vanbinnen. En dat herken ik wel: terwijl buiten de bladeren vallen, groeit er iets nieuws in de wereld, in de gemeenschap, en een beetje in mijzelf.
Wat het leven betekenis geeft, besef ik nu steeds meer, zijn juist die bewegingen. De momenten waarop we iets doorgeven, elkaar raken en inspireren of even stilstaan bij wat er echt toe doet. De natuur komt tot rust, maar het leven zelf blijft bewegen en in dat ritme, ergens tussen loslaten en groeien, ligt de ware betekenis verscholen.
Veel leesplezier!
Fimke Groenewoud