Voor Anneke komt alles samen in Joure: “Als ik iets denk, droom en voel, dan komt het ook op mijn pad”
Manifesteren loopt als een rode draad door het leven van Anneke van der Tempel. Als kind was ze een dromer, een denker, creatief, maar ook een doener, een helper en ondernemend. Voorbeeld van die laatste twee was dat ze op 4-jarige leeftijd dacht haar moeder te helpen met boodschappen te doen door naar de supermarkt te gaan. Niet bepaald in de buurt waar ze ook nog een erg drukke straat over moest steken. Paniek alom. Gelukkig kwam het op zijn pootjes terecht maar het is tekenend voor haar leven.
“Als ik iets denk, droom en voel, dan komt het ook op mijn pad”, zegt ze. De eerste herinnering waar manifesteren naar voren kwam was op Bolletongersdei in haar voormalige woonplaats Bolsward. “Ik was een jaar of vijf en liep daar met mijn ouders over de markt. Er was een oud boertje met een Shetland pony. De man zette mij er op in de hoop dat mijn ouders het voor me zouden kopen. Maar dat gebeurde natuurlijk niet. Maar het voelde zo goed dat ik op die pony zat dat ik vanaf dat moment pony-gek was. Ik was besmet. Ik had vriendinnetjes met pony’s, ben altijd naar de ponyclub geweest en kreeg op een gegeven moment een verzorgpony. En op die pony heb ik mezelf paardrijden geleerd door goed naar vriendinnetjes te kijken. Altijd gedacht: ‘als ik straks werk, koop ik van mijn eerste geld een paard’.” En zo is dat ook gebeurd. Net als haar eerste vakantiebaantje als vijftienjarige in een kledingwinkel, zangeres in een band, de reiki-opleiding, haar eigen grafisch kantoor, de kunstacademie op latere leeftijd, NLP, human design, astrologie en nu haar winkel, atelier en coachruimte aan het Douwe Egberts Plein in haar huidige woonplaats Joure.
‘Toeval bestaat niet’
“Ik geloof ook niet in toeval. Want op het moment dat je uit je comfortzone stapt, ga je toch die energie een bepaalde kant op sturen waardoor het op je pad komt. Dat is geen toeval, dat bestaat in mijn ogen niet. Ik kwam als vijftienjarig meisje uit ballet en besloot via een andere route naar huis te lopen. Zag ik dat er bij Trekpleister iemand werd gevraagd, leeftijd vanaf zestien jaar. Thuis reageerde mijn moeder: ‘stap uit je comfortzone en ga er heen’. En het is goed gekomen, want een half jaar te jong werd ik wel uit 75 andere jongelui gekozen. En zo zijn er zoveel dingen in mijn leven gebeurd, dat ik denk toeval bestaat niet. Je kunt veel meer dan je denkt.”
Enorme controlefreak
“Als je iets echt wilt, moet je uit je comfortzone stappen. Iedereen heeft angst, iedereen vindt het spannend, iedereen vind het eng. Ik vind dit gebouw ook eng”, wijst ze om zich heen. “Maar als je nooit uit je comfortzone stapt, gebeurt er ook niets. Ik ben in mijn leven constant uit mijn comfortzone gestapt. Terwijl ik best een beetje bang ben aangelegd en een enorme controle-freak was. Gelukkig heb ik dat een beetje los kunnen laten.”
Vrije geest
Die maak-je-geen zorgen- alles-komt-goed-mentaliteit heeft te maken met de vrije geest die er bij de Van der Tempels thuis hing. Moeder was creatief met stof, vader was kunstenaar, was docent tekenen, zat in de politiek en was manager van een bekende bluesband. Een stuif es in was het. “Mijn zusje en ik groeiden op tussen een diversiteit aan mensen. Kunstenaars, muzikanten, culturen, standen, seksuele voorkeur, maakte niet uit, de deur stond open. Er werd veel gepraat, gelachen, gehuild, gedanst en muziek gemaakt. Het huis waar we woonden, is door mijn vader zelf ontworpen en gebouwd. Dat was zijn droom die hij waar maakte. Door dit soort dingen krijg je als kind voorbeelden dat er meer mogelijk is dan je denkt.”
Continu aan het ervaren
Ze heeft altijd geprobeerd zichzelf te ontwikkelen. Toen er samenwonend en moeder van twee kinderen een deeltijdopleiding aan de Kunstacademie in Leeuwarden voorbij kwam, greep ze haar kans. “Ik heb vanaf mijn achttiende gezegd dat ik die wilde doen. Nu was die mogelijkheid er. Ik bedoel maar, toeval bestaat niet, het komt toch weer op je pad als je iets heel graag wilt.”
En of de kunstacademie niet genoeg was heeft ze Human Design gedaan en ook de driejarige opleiding NLP-coaching met succes afgerond. “Human Design heeft me geleerd dat ik hier op de wereld ben om te ervaren. Het ervaren van dingen en dat delen met anderen is mijn missie. Dat te weten heeft me heel veel rust gegeven. Vandaar dat ik van het ene in het andere stap, want ik ben continu aan het ervaren, mijn hele leven lang.”
Mooie metafoor
“Ooit vertelde iemand een mooie metafoor: wanneer je naar de Efteling gaat blijf je niet bij de eerste attractie staan. Nee, je bent nieuwsgierig, je wilt weten wat er nog meer te beleven is. Dus loop je door en kijk je verder dan die ene attractie. Deze metafoor past precies bij mij. Zo ervaar ik het leven.”
Alles komt samen
En zo hebben we een aardig bruggetje naar de levensfase waarin ze is aangeland met een winkel/atelier waar alles samenvalt. In het voorste deel van het pand aan het Douwe Egberts Plein 8 zetelt Little Ibiza, een feel-good winkel geïnspireerd op dit hippie-eiland. Kleding, kaarsen, maar ook spirituele zaken als edelstenen, klankschalen en pendels. Daarachter het atelier voor kunstmomenten. Boven nog twee coachruimtes die verhuurd worden voor NLP, Human Design, ademwerk en kinder- en tieneryoga.
‘Als je creatief bezig bent, kom je weer in je lijf’
Comfortzone, het kwam al een paar keer voorbij. “In het atelier bieden we kunstmomenten aan. Of je nu wilt schilderen, boetseren, wilt werken met speksteen of wilt fotografen, alles kan. Maar mensen zeggen al gauw ‘ik ben helemaal niet creatief’. Onzin, ieder mens is creatief. Het leven is één groot kunstwerk waarin je elk moment wel creatief bezig bent. Als kind deed je gewoon, was je er, had je er zin in en was je aan het tekenen, schilderen, kleien en alles was goed. Maar op het moment dat je naar school gaat en er een cijfer aan wordt gegeven, word je beoordeeld, veroordeeld, dat drukt de creativiteit. En dan denken de mensen ‘ik kan het niet’. Dat is zo jammer en dat is het stukje dat ik hier probeer terug te halen. Als je creatief bezig bent, kom je weer in je lijf. Terug naar hun essentie, naar wat ze ontspanning en fijn vonden als kind. Je komt weer waar het ooit begon. Ik merk aan heel veel mensen dat dat uit hun comfortzone is, terwijl het juist terugkomen is in je comfortzone. In de comfortzone die je als kind had.”
Tekst: Richard de Jonge