Brandy geeft kleur aan mijn leven"
Het mooiste dat Marjolein de afgelopen jaren is overkomen is de komst van hulphond Brandy in haar leven. “Door Brandy kan ik eindelijk weer zelfstandig naar buiten. Dit kon vijf en een half jaar lang niet in verband met de aanvallen die ik heb.” Brandy signaleert haar aanvallen en spiegelt hoe ze zich voelt als de spanning te veel oploopt, Marjolein kan zich daardoor op een aanval voorbereiden waardoor ze rustiger is geworden.
Voor de mensen die het verhaal van Marjolein niet (her)kennen volgt een kleine terugblik. In december 2021 stond ze met haar verhaal in Face to Face van GdFM. Marjolein heeft FNS: Functionele Neurologische Stoornis. Dat houdt in dat er iets mis is met de signalen die haar hersenen naar delen van het lichaam sturen. Bij Marjolein vertaalt dit zich in verstoring van de motoriek. Zo kan ze haar rechterbeen niet aansturen waardoor ze in een rolstoel zit. Daarnaast heeft ze chronische pijn en dagelijks aanvallen. Ze kon nergens alleen naar toe en was totaal afhankelijk van anderen. In dit artikel sprak ze haar wens uit een eigen hulphond te willen. Nu, ruim drie jaar verder, zoeken we haar weer op, want: het is gelukt!
Elk jaar examen doen
Marjolein kwam in contact met de organisatie Bulters Mekke Assistancedogs (BMA). “Het mooie van BMA is dat zij mensen ondersteunen die hun eigen hond zelf opleiden tot een internationaal gecertificeerde assistentiehond.” Toen haar aanvraag voor de financiering van een hulphond bij de gemeente werd afgewezen, durfde ze na verschijnen van haar artikel zelf een crowdfunding op te zetten. “Ik kreeg donaties uit onverwachte hoeken. Dat had ik nooit verwacht en daar wil ik iedereen nog enorm voor bedanken. Ze kwam in contact met een fokker bij wie een nestje werd geboren en nadat alle puppy’s de hulphondentest hadden doorstaan, bleek Brandy de slimste en een teefje, dat is beter want die worden minder groot. “De instructeur van BMA, Marjan Holwerda kwam bij mij thuis én dat is maatwerk. Je krijgt hierdoor al heel jong een band met je hond en die wordt natuurlijk alleen maar sterker, ik vond het een mooi en bijzonder proces, waarin ik veel geleerd heb van mijn instructeur.” Na een jaar behaalde Brandy haar basisdiploma en na twee jaar, in mei 2024, ons teamdiploma. Afgelopen november was de diploma-uitreiking wat heel emotioneel en bijzonder was. Brandy moet elk jaar opnieuw examen doen om hulphond te mogen en kunnen blijven.
Een hulphond in functie aai je niet!
“Wat ik merk als ik op pad ben met Brandy dat een hulphond nog vrij onbekend is. Een hulphond mag je niet aaien als die aan het werk is, want dat leidt af en dan is de aandacht niet meer op mij gericht dat wel nodig is, voor het signaleren. Brandy draagt een dekje waar op staat: Niet afleiden / ik werk / assistentiehond. Dus zie je mij of een andere hulphond: laat de hond dan met rust en aan het werk. dat zou heel fijn zijn.”
Vrijheid
Vorig jaar tikten Marjolein en haar vriend Roy een twintig jaar oude camper op de kop. Daardoor kunnen ze in de zomer af en toe uitstapjes maken, omdat Marjolein dan tussendoor kan liggen. “Dat betekent wel dat we in de winter geen auto hebben, want dan schorsen we hem. Maar dat hebben we er voor over. We konden zelfs na zeven jaar een paar dagen met vakantie.”
Kortom, door Brandy is er ontzettend veel veranderd. “Voor mij echt een wereld van verschil. Ze gaat overal met mij mee naartoe, ik heb geen vrijwilligers meer nodig. Brandy geeft kleur aan mijn leven en ik ben niet meer alleen.” De hulphond helpt ook met taken zoals de was doen. Ter illustratie laat ze zien hoe hij een lade opentrekt.” Tijdens ons gesprek komt Brandy een paar keer bij Marjolein en daardoor weet ze dat ze een aanval krijgt. Het is mooi te zien hoe feilloos de hond haar aanvoelt.
Het toekomstbeeld wat ze in het vorige artikel schetste van haar hulphondje achter in de camper is dus uitgekomen. Marjolein besluit met: “Je kunt wel bij de pakken neer gaan zitten, maar je moet door en dat heb ik gedaan.”
