Schaatsster Sylvia de Vries droomt groot: “Ik wil goud halen op de Olympische Spelen van 2030”

Tussen alle zomertrainingen door maakt Sylvia de Vries graag tijd voor ons. Ze heeft net het laatste tentamen van dit semester gemaakt voor haar studie International Business, dus heeft ze haar handen iets meer vrij. “Ik sta er goed voor”, zegt ze, “het laatste tentamen ging over Business Law. Dat leek me eerst saai, maar dat viel best mee!”

Sneller schaatsen

De 19-jarige Sylvia werd al jong met het schaatsvirus besmet. “Mijn ouders schaatsten allebei en op de tv keken we met het gezin vaak schaatswedstrijden”, vertelt ze. “Als er natuurijs lag hier op de vijver in Sint Nicolaasga dan kreeg ik mijn easygliders onder en zo leerde ik spelenderwijs het schaatsen. Later kwam ik bij de schaatsclub van het dorp: STD. Ik ging steeds sneller schaatsen en mijn bochtentechniek werd ook steeds beter. Er volgden clubwedstrijden in Thialf, en tijdens een scholenploegenachtervolging mocht ik meetrainen met meiden van het ITC (Instroom Talent Centrum, red.). Via hen kwam ik in aanraking met de selectie van het Friese gewest, waar Frits Wouda trainer is. Naast schaatstrainingen kreeg ik hier ook fiets- en skeelertrainingen. Ik heb twee jaar bij het gewest getraind en zit nu in mijn vierde jaar bij het Talent Team.”

Flinke uitdagingen

Sylvia leerde veel, de afgelopen jaren. Ze ging technisch beter schaatsen en leerde vooral ook zichzelf goed kennen. “Waar ben ik goed in? Hoe kan ik zo goed mogelijk trainen? Ik ben er inmiddels achter dat de midden en langere afstanden, dus de 1500, 3000 – waar ik afgelopen winter tot mijn grote verbazing NK junioren op werd - en 5000 meter me het beste liggen, en de marathon. Nu het zomer is trainen we veel op skeelers, onder leiding van Jack de Rijke, op de weg bij Vegelinsoord. Niet op de skeelerpiste, want dan kun je je duurvermogen minder trainen, vanwege de bochten. Inmiddels ben ik neo-senior en maak ik de komende winter echt de overstap naar de senioren en de Topdivisie van de marathon. Flinke uitdagingen, maar daar heb ik heel veel zin in!” 

Met liefde gebracht

Moeder Janny komt de keuken in en we vragen haar wat de schaatscarrière van Sylvia voor het gezin betekent. “Omdat we zelf ook altijd geschaatst hebben, snappen we de drive van Sylvia heel goed. We hebben haar altijd met liefde naar de ijsbaan gebracht en genieten van haar ontwikkeling in de sport. Met het skeeleren houd ik wel mijn hart vast. Ze draagt weliswaar een helm, maar het gaat echt zó hard! Dan ben ik elke keer weer blij dat ze heelhuids thuis is.”

Uitdagende baan

Dankzij sponsors Sprog in Joure en Toyota Strikwerda in Nijehaske, hoeft Sylvia niet meer door haar ouders naar trainingen gebracht te worden, maar kan ze met de auto door het hele land rijden. “En niet alleen naar trainingen, maar ook naar colleges voor mijn studie”, legt ze uit. “Ik heb een topsportstatus en volg twee vakken per semester. Ik vind het fijn om naast de sport ook wat anders te doen. Als het schaatsen even niet wil, dan heb ik altijd nog mijn studie. Ook vind ik het belangrijk dat ik door het studeren veel sociale contacten opdoe. Ik wil graag mijn bachelor afronden en dan nog een master doen. Als ik over een x-aantal jaren klaar ben met schaatsen, dan ambieer ik een uitdagende baan in het bedrijfsleven. Door het schaatsen leer ik goed plannen en efficiënt met tijd omgaan, niet onbelangrijk in een eventuele topfunctie.”

Geluk en plezier

Ik zoek graag het uiterste randje op. Dat doet pijn, maar brengt ook veel.

Zover is het nog lang niet. Sylvia wil eerst haar grote voorbeelden Irene Schouten en Marijke Groenewoud achterna. “Zij laten zien dat de combi van langebaan en marathonschaatsen een hele goede is. En als ik dan toch groots mag dromen, dan wil ik goud halen op de Olympische Spelen van 2030 op de 1500 of 3000 meter. Daarnaast zou ik graag de Elfstedentocht willen schaatsen, mocht die ooit nog komen. Schaatsen brengt me zoveel geluk en plezier. Ik zoek graag het uiterste randje op. Dat doet pijn, maar brengt ook veel.”