Jolanda Aarts (58) gaat fluitend door het leven
Als klein meisje wilde Jolanda Aarts al dwarsfluit leren spelen. Dat werd aangewakkerd door Thijs van Leer. “Mijn eerste lp was van hem. Ik vond het waanzinnig mooie klanken. Dat wilde ik ook leren. Ik had al blokfluitles toen ik de dwarsfluit ontdekte. Dat was privé bij iemand, meer konden we toen niet betalen. Toen ik elf jaar was, ben ik zelf naar de muziekschool gefietst en heb me daar laten informeren over dwarsfluitles. Maar er was helaas geen geld voor. Het was zo het was. Toen heb ik die droom maar losgelaten.” Pas in 2018, toen ze in Friesland trouwde met haar grote liefde, kwam haar droom uit. “Ik kreeg van mijn vader een dwarsfluit, als cadeau voor mijn huwelijk. Met daarbij een toespraak dat ik vooral mijn droom moest nastreven. Ik moet bekennen dat ik het een beetje kwijt was, maar dacht wel ‘dit is wat ik als kind graag wilde, en nu ga ik het doen.”
“Toen ben ik een docent gaan zoeken en kwam ik bij It Toanhûs terecht. Behalve dat ik het heel leuk vond om aan die droom te werken, werd het ook een passie. Want ik vind dat fluiten zo ontzettend leuk. Als het enigszins kan pak ik elke dag mijn fluit, ook al is het maar voor vijf minuten. Dat geeft zo’n afstand tot mijn dagelijkse beslommeringen, ik kan alles loslaten. Pak je fluit en je kan weer verder. Het gevoel dat muziek maken oproept, is een erg fijn gevoel. Maar ook dat je je moet concentreren op je noten en klanken. Je hebt geen tijd om aan de afwas te denken. Dus het brengt me naast die droom ook een stuk ontspanning. Ik zocht dat vroeger ook wel veel in sport, dit is een andere vorm van sport.”
Ontdekken van fluitlijnen
De dwarsfluit is een veelzijdig instrument. In een orkest wordt het zowel gebruikt voor de muzieklijn als voor het geven van de kleur aan de gehele orkestklank. Volgens Jolanda kun je alle soorten muziek op een dwarsfluit spelen. Ook jazz en moderne muziek. “Ik heb geen sterke voorkeur voor een stijl. Ik vind muziek interessant. Ik ontdek dat klassieke muziek erg leuk is om te maken, maar ook filmmuziek is prachtig om te doen. Ik ben nu zover dat ik de fluitlijnen ga ontdekken in de verschillende typen muziek. Dat komt ook omdat ik sinds kort in een orkest speel. Dan ga je samen repeteren, ga je verschillende genres spelen, dan komen er nieuwe dingen voorbij. Een nieuw hoofdstuk zeg maar.” Dat orkest is Concordia in Joure. “Ik was na drie jaar wel een beetje klaar met het in m’n eentje pielen. We zaten midden in corona, dan heb je les via een beeldscherm en kom je toch niet veel verder.” Het kreeg een impuls door een uitnodiging van haar docent van It Toanhûs om deel te nemen aan de nationale dwarsfluitdag. “Alle typen dwarsfluiten spelen daar met elkaar samen. Zestig man op het podium, die gaan een dag oefenen en aan het eind van de dag treden ze op. Dat was zo overweldigend. Na die ervaring ben ik, mede door een uitnodiging van een buurman die al bij Concordia speelde, eens langsgegaan om te kijken.”
Een avond overslaan
“Ik ben toen gaan kijken bij het B-orkest van Concordia Joure. Dat was zo warm. Daar zitten mensen bij van 7 tot 87. En met elkaar proberen ze daar jongeren die net op muziekles zitten, muzikant te laten worden. Daar kom ik altijd blij vandaan. Misschien niet de moeilijkste en de meest interessante muziek, maar we leren daar vooral met elkaar spelen. De volwassenen spelen ook in het A-orkest maar vinden het zo leuk om jongeren op te leiden en mee te spelen, dat ze geen avond in het B-orkest overslaan.”
Verdieping in de theorie
De weg van de geleidelijkheid volgend wilde ze graag naar het A-orkest en vroeg aan haar docent of ze dan als volwassene ook het B-diploma kon doen. “Want ik vind het niet eerlijk dat de jeugd wordt opgeleid en het B-diploma moet halen en een volwassene dat niet hoeft te doen om door te stromen. Toen ben ik mijn B-diploma gaan halen. Dat geeft nog meer verdieping in de theorie van de muziek, wat natuurlijk ook helpt bij de uitvoering ervan. Het A-orkest is een heel ander orkest, met heel andere ambities. Eigenlijk is het voor mij nog een tandje te moeilijk. Ik moet heel erg hard leren. Het is vooral veel serieuzer, want we willen ook graag naar een concours. En het daar ook goed doen. We oefenen één avond in de week. En je wordt geacht thuis te oefenen. Dat is voor mij geen probleem, want ik pak met plezier mijn fluit.”
Fluitje van een cent
“De dwarsfluit is een heel eigenzinnig instrument. Als ik zelf wat gespannen of geëmotioneerd ben, komt er een ander geluid uit dan wanneer ik rustig ben. Dat komt doordat je je adem gebruikt. Als je wat hoger in je ademhaling zit, komt het geluid er moeilijker uit, dan is het moeilijker om die mooie volle noten te spelen. Een dwarsfluit verraadt je stemming.” Dat is nog wel een dingetje, want voor een groep staan en iets vertellen is voor Jolanda een fluitje van een cent, maar op haar dwarsfluit iets voorspelen, dan regeren de zenuwen. “No big deal zou je zeggen, er zijn tal van artiesten die podiumangst hebben, maar zoals net gezegd, bij een dwarsfluit hoor je dat.”
Even leuk spelen
Ze repeteert elke week bij Concordia en heeft eens in de twee weken les bij It Toanhûs. “Soms neem ik een muziekstuk van Concordia mee waar ik nog wat technische uitleg bij nodig heb. Of we studeren een nieuw stuk in of spelen een leuk popstukje zo van het blad af. Even leuk spelen. Het is heel afwisselend, afhankelijk van de stemming. Soms gaat het zelfs de hele les over één noot die er niet zo lekker uit komt.
Ook dwarsfluit leren spelen zoals Jolanda? Of een van de vele andere instrumenten? Dat kan!
It Toanhûs heeft verschillende vakdocenten die gespecialiseerd zijn in een of meerdere instrumenten. Kijk hiervoor op toanhus.nl/aanbod en kies hier voor Muziek.
In deze serie: ‘In de spotlights - Toanhûs portretten van creativiteit’ schijnen we het licht op creatieve mensen die dicht bij It Toanhûs staan. Wat ze allemaal met elkaar gemeen hebben? Ze bruisen van creativiteit en delen graag hun verhaal.
Deze serie bestaat, momenteel, uit vier portretten die op de Open dag van It Toanhûs afgelopen 5 en 6 april onthuld zijn. Vanaf april staat er elke maand één van deze vier portretten in de spotlights. En dat niet alleen, want de video’s die tijdens de interviews gemaakt zijn, zijn online te zien.
Bekijk de video van Jolanda waarin ze meer vertelt over haarzelf en hoe ze in aanraking kwam met haar dwarsfluit. Hier vind je ook de 3 overige portretten uit deze serie Toanhûs portretten van creativiteit.
Dit artikel bevat gesponsorde content.