Even er tussen uit, jonge mantelzorgers op kamp in Wijckel

DFM - Afgelopen week werd in Wijckel een zomerkamp voor jonge mantelzorgers gehouden. Annieck Bos van Sociaal Werk de Kear schreef onderstaand verslag van de belevenissen.

Voor de vijfde keer op rij gaan we met een aantal jonge mantelzorgers op zomerkamp. Het kamp staat in het teken van ‘even niet te hoeven zorgen’. Dit jaar zijn we met veertien jonge mantelzorgers op kamp in Wijckel. De leeftijden verschillen van 11 tot 20 en iedereen neemt een tentje en een fiets mee en wanneer dat niet lukt, zorgen wij daar voor. Het enige wat ze af en toe moeten doen, is hun eigen bordje, beker en bestek afwassen/afspoelen. De rest wordt allemaal voor hen gedaan. En terecht!

Herkenning
Want ook deze jonge mantelzorgers hebben allemaal een verhaal én allemaal een zorg thuis. De één zorgt voor haar vader en/of moeder, de ander zorgt voor zijn gehandicapte broer. Of zie het zo, deze kinderen moeten altijd rekening houden met hun gehandicapte broer/zus omdat ze óf meer aandacht vragen en nodig hebben maar denk ook aan woede uitbarstingen enz. Hierdoor wordt het kind belast en vraagt het altijd een groot aanpassingsvermogen.

Tijdens dit kamp hebben we het er met elkaar over. We merken dat kinderen het fijn vinden om het er even over te hebben en herkenning bij elkaar te vinden. Maar vaak is het ook prima als dit van korte duur is en we daarna weer door gaan met het programma.

En wat zien we deze kinderen altijd genieten. We proberen er elk jaar weer een feestje van te maken. Een balans tussen actief en ontspanning, tussen vrije tijd en met elkaar zijn.

Begrijpen
Dinsdags komen de jongeren aan en beginnen samen met hun ouders de tenten op te zetten, natuurlijk helpen wij ook een handje mee! Het leuke aan dit kamp is, dat wij de ouders ook gelijk leren kennen of juiste de ouders weer even zien naar lange tijd. En tegelijkertijd zie je of hoor je dus ook voor wie het kind zorgt en wie dat dan is. Zo kunnen wij de jongeren nog beter begrijpen en snappen wij beter over wie de jongere praat.

Chillen
Na een aantal kennismakingsspelletjes en een heerlijke lunch gaan we naar het strandje vlakbij Wijckel. Iedereen op de fiets en gaan! Het is super mooi weer, dus wat is er dan leuker om even te zwemmen, te chillen, een balletje over te gooien en elkaar op deze manier te leren kennen.
Aan het einde van de middag fietsen we terug, hebben ze vrije tijd en gaan Jan en ik koken voor de hele bups. Na het eten verplaatsen we ons naar het bos en gaan we laser gamen! Wel in het schemerige donker natuurlijk….
De avond sluiten we af met wat drinken, chips , spelletjes en mooie gesprekken rondom de vuurkorf. En als het tijd is om naar bed te gaan vindt iedereen dat ook wel oké. Morgen weer een dag!

Kanovaren en uiteten
’s Ochtends rond een uurtje of 08.00 wekken we de jongeren met een lekker muziekje. Al wordt ‘guten morgen, guten morgen, guten morgen, sonnenschein’ niet door iedereen gewaardeerd, maar volgens mij ligt dat meer aan het tijdstip dan aan onze muziekkeus..
Na het ontbijt is er even vrije tijd om daarna te starten met een theaterworkshop. Leuk om te zien hoe bijna iedereen losgaat en er heerlijk gelachen wordt. Na de lunch gaan we weer met z’n allen op de fiets naar Balk om daar in een kano te stappen. Sommige alleen, sommige samen.

De appels en bananen gaan rond maar ook de snoep pot wordt van kano naar kano gebracht. We sluiten de middag af met een lekker ijsje aan het water. Vervolgens gaat iedereen lekker douchen en maakt zich mooi en netjes voor de avond. We gaan namelijk uiteten! Het is zo leuk om te zien hoe iedereen met elkaar om gaat. Het maakt niet uit welk niveau je hebt, hoe je er uit ziet, of je veel of weinig praat, iedereen is met elkaar! De vlechten worden bij elkaar in de haren gevlochten en iedereen is klaar om te gaan.

Bij de Mallemok in Sloten hebben ze al op ons gerekend. Ze doen dit altijd zo leuk; een lange tafel met een lekker stokbroodje vooraf, dit jaar kregen we een tomatensoepje en als hoofdgerecht konden we kiezen tussen een broodje pulled pork of een broodje hamburger. We kregen zelfs een ijsje na! ’s Avonds hebben we nog een dropping in petto, maar na een beetje polsen slaan ze die liever over omdat ze eigenlijk te moe zijn en liever bij het kampvuur gaan zitten. Prachtig toch?

‘Ik lach wel maar mijn ogen even niet’
Donderdag, de laatste dag is aangebroken! Even relaxt ontbijten en vervolgens krijgen we een lesje ontspanning. Heerlijk in het zonnetje, op een matje, in verschillende houdingen je helemaal ontspannen. Tenminste, dat is de bedoeling.. bij een aantal hoor ik zo hier en daar wat kreuntjes en ‘ik heb het zwaar’ geluiden. Maar ook dat wordt mooi opgelost.

En dan is het kamp al weer ten einde! De tenten worden afgebroken, de ouders komen langzaam binnendruppelen. Sommige ouders hebben zelfs nog wat lekkers meegenomen voor alle kinderen! Toch leuk om te zien hoe de jongeren afscheid van elkaar nemen. Soms zelfs met een dikke knuffel en ook dan maakt de leeftijd niet uit. Bij sommige kinderen komen de tranen. ‘Ik lach wel maar mijn ogen even niet’.

Informatie
Elk jaar hebben we een aantal activiteiten voor jonge mantelzorgers. Denk aan; de klimbos appelscha, wildlands, avondje naar het zwembad, chillen en eten met elkaar, escaperoom enz.
Er even tussen uit, elkaar ontmoeten, lachen en even iemand die je situatie thuis begrijpt.
Ben jij of ken jij een jonge mantelzorger? Neem dan gerust contact met me op, dan kan ik je nog wat extra informatie geven. A.bos@sociaalwerkdekear.nl|0651306421 (appen mag ook).